خود اخراج نموده بود؛ امّا يهوديان خواستار بازگشت به انگلستان بودند؛ زيرا در كتاب مقدّس آنها اين اصل وجود داشت كه قبل از آمدن حضرت مسيح (ع)، آنها بايد در تمامى دنيا پخش مى‌شدند. پيوريتن‌ها كه احترام فوق‌العادّه‌اى براى تورات قائل بودند و در راستاى تحقّق اين پيش‌گويى تورات از يهوديان، به مثابه قوم برگزيده در راستاى تحقّق پيش‌گويى يادشده با هيجان و خلوص، حمايت به‌عمل مى‌آوردند.

قدرت گرفتن پيوريتانيسم موجب پديد آمدن ديدگاه جديدى نسبت به يهوديان گرديد. با گسترش كالوينيسم، يهوديان مورد علاقه و احترام پيروان آن قرار گرفتند؛ زيرا آنها بر مبناى تئولوژى پيوريتانيسم، حافظان فرهنگ و زبان تورات بودند. بنابراين براساس اعتقادات پيوريتن‌ها قبل از بازگشت مجدّد مسيح بايد يهوديان به سرزمين‌هاى مقدّس بازمى‌گشتند.[١]

رجينا شريف‌[٢] نويسنده يهودى در كتاب خود با عنوان «صهيونيسم غير يهودى»[٣] در توصيف و بيان حمايت پيوريتن‌ها از تئورى قوم برگزيده و همين‌طور تئورى بازگشت يهوديان به سرزمين‌هاى موعود چنين مى‌نويسد:

كارتريس، رهبر كلنى پيوريتن‌هاى «آمستردام» در نامه خود، اين موضوع را نيز روشن نموده است كه: دولت انگليس با شهروندان جديدش كه از «هلند» خواهند آمد، اوّلين و بهترين كشورى خواهد بود كه فرزندان اسرائيل، دختران و پسران اسرائيلى را با كشتى به سرزمين‌هاى موعود، سرزمين‌هاى ابراهيم، اسحاق و يعقوب انتقال خواهد داد.[٤]

قول حمايت از صهيونيسم كه از سوى پيوريتن‌ها داده شده بود، به‌طور كامل اجرا شد. در قرن بيستم، رهبران صهيونيسم كه براى تشكيل دولت يهودى در فلسطين در جست‌وجوى كمك و يارى بودند، بزرگ‌ترين حمايت را از مسيحيان- صهيونيست آينده و كليساى پروتستان كه در اصل ادامه پيوريتن‌ها بودند، دريافت داشتند. به اين ترتيب كه تصميم اتّخاذ شده از جانب لرد بالفور[٥] مبنى بر حمايت سياسى از تشكيل يك دولت يهودى در فلسطين بيش از آنكه يك برآورد سياسى باشد مبتنى بر باورها و اعتقاداتى بود كه بر مبناى آن، سرزمين‌هاى مقدّس از جانب خداوند در اختيار يهوديان گذاشته شده بود و به آنها تعلّق داشت.[٦]

به‌زودى جماعت يهودى بازگشته به انگلستان در مدّت زمان كوتاهى به قدرت اقتصادى قابل توجّهى تبديل شدند. خاندان روتچيلد نيز از ميان اين جماعت سربرداشت.

رسالت هوادارى پيوريتن‌ها از يهود، تنها به داخل مرزهاى انگلستان محدود نماند؛ بلكه اين جريان به‌طور گسترده در قرن‌هاى ١٦ و ١٧ ميلادى در كشورهاى انگليسى زبان رشد و توسعه يافت.

عصر پيوريتانيسم در آمريكا يا نيواينگلند آن روزگار با تأسيس اوّلين كلونى پيوريتنى در سال ١٦٢٠ م. در «ماساچوست»[٧] آغاز گرديد. بعدها كلونى‌هاى بزرگ تأسيس شده در «پلى‌موس»[٨] ضمن توسعه و گسترش خود، تمامى «نيواينگلند» را در بر