اكنون نيز مخالفت با دولت يهودى از سوى ارتدوكس‌هاى يهودى با واكنش دولت اسرائيل مواجه مى‌گردد. در مواردى آنان بايد تاوان مخالفت خود را با اسرائيل بپردازند؛ چنانچه اخيراً بزرگ‌ترين كنيسه يهوديان مخالف صهيونيسم در ايالت «نيويورك» به آتش كشيده شد.

به اعتقاد ارتدوكس‌هاى مخالف اسرائيل، خداوند يهوديان را به جرم اعمال ناشايست‌شان از فلسطين متفرّق كرد و بدين وسيله آنها را تنبيه نمود و تا هنگامى كه شايستگى‌هاى دينى به يهوديان بازنگردد، آنان حقّ بازگشت به فلسطين را ندارند. به باور آنان طبق متن كتب مقدّس، بازگشت به سرزمين فلسطين با آرامش و مسالمت‌آميز محقّق خواهد شد، بنابراين مهاجرت‌هاى تحميلى از كشورهاى مختلف به فلسطين و جنگ و خونريزى و شكنجه براى حضور آنان غيرمشروع است.

به گفته خاخام آرنولد كوهن، سخنگوى سازمان يهودى ناتا ديكارناست- مقرّ اين سازمان يهودى در لندن مى‌باشد و شعبه‌هاى بسيارى در سراسر اروپا دارد- آرمان نهايى اين سازمان، نابودى دولت اسرائيل است و سردمداران دولت اسرائيل تاكنون چندين مرتبه قصد ترور او را داشته‌اند.

وى ضرورت تأسيس اسرائيل بزرگ قبل از ظهور منجى را غيرممكن مى‌داند و در اين ارتباط مى‌گويد: تشكيل دولت اسرائيل برخلاف آموزه‌هاى تورات و غيرشرعى است؛ زيرا خداوند بعد از معصيت بزرگ بنى‌اسرائيل (مصلوب ساختن حضرت عيسى (ع)) حقّ برگزيدگى را از آنان سلب كرد و ديگر براى بنى‌اسرائيل چاره‌اى جز تسليم در برابر قضا و قدر و انتظار ظهور مسيحا نيست. در آن زمان اين حضرت مسيح (ع) است كه قضاوت نهايى مى‌كند.

تناقض آشكار

بنابر آنچه ذكر شد، سرزمين موعود مكانى است كه صهيونيست‌ها و غيرصهيونيست‌ها به آن باور مشترك دارند، چنانچه غيرصهيونيست‌ها (ارتدوكس‌ها) كه به مذهب، تعهّد بيشترى دارند، رسيدن به چنين آرزويى را به قضا و قدر الهى محوّل نموده‌اند و هر گونه تلاش براى دست‌يابى به سرزمين موعود را با دم مسيحايى منجى عالم ممكن و تلاش قهرآميز را براى كسب سرزمين موعود نامشروع مى‌دانند؛ زيرا آنان معتقدند بايد كفّاره گناهان خود را كه همانا ظلم و ستم در حقّ پيامبران الهى بود، بپردازند و براى رسيدن به اين باور مذهبى صبر پيشه كنند؛ امّا صهيونيست‌ها معتقدند: يهوديان در طول تاريخ رنج‌ها و مشقّت‌هاى فراوانى را متحمّل شده‌اند و سزاوار نيست كه براى رسيدن به آرمان‌هاى خود تلاشى نكنند. اين گروه اعتقادى به دخالت دين در سياست ندارد و اصولًا بنيان‌گذاران جنبش صهيونيست، اغلب خود را افرادى غيرمذهبى و ملحد معرفى مى‌كردند و هم اكنون نيز رهبران بيشتر احزاب سياسى در اسرائيل، خود را سكولار معرفى مى‌كنند. امّا سؤال اينجاست كه چرا اين گروه با وجود اعتراف به الحاد و غيرمذهبى بودن، خود را به يك باور مذهبى (رسيدن به سرزمين موعود) مقيّدتر از يهوديان ارتدوكس مى‌دانند و بايد تاوان اين تناقض آشكار را ملّت فلسطين بپردازد.