صهيونيست‌ها با انگيزه حكمرانى، رياست طلبى، توسعه طلبى، جهان‌خوارى، كينه‌جويى و انتقام از ديگر اديان و اقوام به تصرّف فلسطين و تشكيل يك دولت تحميلى به نام اسرائيل اقدام كردند و نام آن را متظاهرانه دفاع از هويّت يهوديان و تقويت دين يهود و انجام وظيفه دينى و توراتى براى تحقّق وعده تورات نهادند. اين سخن از طرف يك رهبر حماس يا يك مقام بلندپايه ايرانى نيست؛ بلكه مصاحبه يكى از خاخام‌هاى ضدّصهيونيسم است كه در سال ١٣٨٤ ش. به دعوت ايران و با هماهنگى دفتر گفت‌وگوى اديان و تمدّن‌هاى سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامى انجام داده است. امّا به راستى، چرا با وجود پيوند گسست ناپذير ملّيت يهودى با مذهب يهود، دولت غاصب اسرائيل همواره خود را در مقابل و رودررو با خاخام‌هاى يهودى ارتدوكس احساس مى‌كند و نمى‌تواند از پشتوانه معنوى خود براى پيشبرد هدف‌هاى توسعه طلبانه و كسب آرامش در سرزمين موعود و گسترش قلمرو خود از نيل تا فرات بهره ببرد؟ چه رابطه‌اى بين خاخام‌هاى يهودى با دولت غاصب اسرائيل وجود دارد و چگونه است كه آنان خطّ مشى متفاوتى را با صهيونيست‌هاى يهودى ترسيم كرده‌اند؟ در مقاله حاضر چگونگى و تاريخچه شكل گيرى دولت صهيونيست و همچنين چرايى مخالفت گروه زيادى از يهوديان خارج از سرزمين فلسطين با صهيونيست بررسى شده است.

اسرائيل‌

اسرائيل از دو كلمه «اسرا» به معنى غلبه و «ايل» به معنى اله يا الله تشكيل شده است.

«بنى‌اسرائيل» خود را به حضرت يعقوب كه نام ديگرش اسرائيل بود، نسبت مى‌دهند. حضرت يوسف تنها فرزند يعقوب بود كه از ميان ١٢ فرزند او در مصر به نبوّت رسيد و پس از او در ميان بنى‌اسرائيل اختلاف و نفاق افتاد و اندك اندك از دين و اجداد خود دست كشيدند و به بت‌پرستى روى آوردند. اين وضعيت تا تولّد حضرت موسى (ع) ادامه داشت؛ مبارزات مداوم حضرت موسى (ع) با فرعون و نظام شرك نتيجه داد و قوم بنى‌اسرائيل را به آيين يكتاپرستى دعوت كرد. پس از درگذشت موسى (ع) و در دوره نبوّت يوشع بن نون، يهوديان توانستند در سايه مجاهدت‌هاى يوشع در سال ١٢٢٧ قبل از ميلاد، اراضى كنعان را تصرّف كنند. اينجا همان «ارض موعود» است كه همواره يهوديان از عصر يوشع خود را مالك آن مى‌دانستند.

صهيونيسم‌

صهيونيسم از تركيب دو واژه «صهيون» و «ايسم» تشكيل شده است. صهيون نام ارتفاعى در شهر «بيت المقدّس» است كه يهوديان معتقدند، مدفن داوود پادشاه اوّلين حكومت يهودى است. آنان در مواردى اين نام را بر تمامى شهر «بيت المقدّس» اطلاق مى‌كنند.

اين عبارت به جنبشى سياسى نسبت داده مى‌شود كه هدف نهايى و اصلى آن، احياى حكومت داوود و سليمان در همان مرزهايى است كه در كتاب تورات به يهوديان وعده داده شده است؛ يعنى محدوده ميان رود نيل در مصر تا رود فرات در عراق كه به اعتقاد يهوديان (اعمّ از صهيونيست و غير صهيونيست) به عنوان «سرزمين موعود» شناخته مى‌شود.

در تورات حضرت ابراهيم (ع) از طرف خداوند اين وعده را دريافت مى‌كند كه از نيل تا فرات به فرزندان او بخشيده مى‌شود و يهوديان، خود را تنها وارثان و فرزندان حضرت ابراهيم (ع) مى‌دانند. اين در حالى است كه در همان كتاب تورات اسماعيل يعنى پدر اعراب كنونى نيز جزو فرزندان ابراهيم (ع) هستند.

اوّلين صهيونيسم‌