زيارت عاشورا و مداومت بر آن بسيار سهل و آسان است، هر كسى در هر مكان و در هر زمانى مى‌تواند با دلى پاك و نيّتى صادق به درگاه او روى آورد، اين زيارت را طبق دستور امام (ع) بخواند و مشكلش را حل شده بيابد.

چقدر فراوانند كسانى كه اولاددار نمى‌شدند، با زيارت عاشورا صاحب اولاد شدند؛ به بيمارى سخت و كمرشكنى چون سرطان مبتلا بودند، از بركت زيارت عاشورا بهبودى يافتند؛ سرپناهى نداشتند و در پرتوى زيارت عاشورا صاحب خانه و كاشانه شدند.

وه چقدر بسيارند كسانى كه يك عمر از درد هجران سوختند، با زيارت عاشورا به كعبه مقصود و قبله موعود رسيدند.

آثار معجزه‌آساى زيارت عاشورا

آثار معجزه‌آساى زيارت عاشورا در اين صفحات نمى‌گنجد، ولى به حكمِ آب دريا را اگر نتوان كشيد، به قدر تشنگى بايد چشيد؛ به نمى از يمِ بيكران آن اشاره مى‌كنيم:

١. مرحوم آيت الله حاج شيخ عبدالكريم حائرى از استادش مرحوم آيت الله سيّد محمّد فشاركى نقل مى‌كند كه به هنگام شيوع وبا در «سامرّاء» ايشان فرمودند:

من حكم كردم بر زنان و مردان از شيعيان سامرّاء كه زيارت عاشورا بخوانند و ثواب آن را هديه نمايند به روح مطهّر حضرت نرجس خاتون، والده ماجده حضرت حجّت (ع) و او را در نزد فرزندش شفيع قرار دهند، تا ايشان نيز در نزد خداوند شفاعت نمايند و من ضامن مى‌شوم كه هر كس اين عمل را انجام دهد، مبتلا به بيمارى وبا نشود.

همه شيعيان به اين حكم عمل كردند و هيچ كس مبتلا به وبا نشد.

اين مطلب به قدرى روشن بود كه سنّى‌ها از روى شرمسارى مرده‌هاى خود را شبانه دفن مى‌كردند و به «حرم مطهّر عسكريّين (ع)» مى‌آمدند و مى‌گفتند:

ما به شما درود مى‌فرستيم آن گونه كه شيعيان مى‌فرستند.[١]

٢. در عهد زعامت مرحوم آيت الله حاج سيّد محمّد حجّت كوه‌كمرى قحطى و گرانى سختى پديد آمد، آن مرحوم چهل نفر از طلّاب مهذّب و متديّن را دستور داد كه به «مسجد جمكران» مشرّف شوند و در پشت‌بام مسجد به صورت دسته‌جمعى زيارت عاشورا را با صد سلام و صد لعن و دعاى علقمه بخوانند، آنگاه به حضرت موسى بن جعفر (ع)، حضرت ابوالفضل (ع) و حضرت على اصغر (ع) متوسّل شوند، رفع گرانى و نزول باران را از خداوند بخواهند.

چهل تن از طلبه فاضل و متديّن به امر مرجعيّت اعلاى تشيّع به ميعادگاه عاشقان شرفياب شدند، زيارت عاشورا را طبق دستور آن مرجع آگاه انجام دادند، مسجد جمكران را به قصد «قم» ترك كردند. هنوز به دِه «جمكران» نرسيده بودند كه بارانِ رحمت سيل‌آسا فرو ريخت و طلّاب ناچار شدند كه لباس‌هاى خود را در آورند، كفش‌هاى خود را به دست بگيرند و از ميان سيلاب‌ها عبور كنند.[٢]

٣. داستان همسرِ صالحه استاد اشرف حدّاد را همه شنيده‌ايد كه به زيارت عاشورا مداومت داشت، در شب اوّل رحتلش سه بار امام حسين (ع) به ديدارش تشريف‌فرما شدند و در بار سوم امر فرمودند كه عذاب را از اهل آن قبرستان بردارند.[٣]

٤. سيّد احمد رشتى هنگامى كه از قافله عقب ماند و از زندگى دست شست، توسّل فراوان نمود، سرانجام به محضر كعبه دل‌ها تشرّف يافت، حجّت خدا بعد از فرمان نماز شب وجامعه كبيره فرمود:

«شما چرا عاشورا نمى‌خوانيد؟ عاشورا، عاشورا، عاشورا.»[٤]

٥. مرحوم ميرزا ابراهيم محلّاتى، عموى محروم آيت الله حاج شيخ بهاءالدّين محلّاتى، در شب ٢٤ صفر ١٣٣٦ ه. ق. در «شيراز» رحلت كرد. در همان شب مرحوم شيخ مشكور در «نجف اشرف» حضرت عزرائيل (ع) را در رؤيا ديد و از او پرسيد: از كجا تشريف مى‌آوريد؟ فرمود: از شيراز، از قبض روح ميرزا ابراهيم محلّاتى مى‌آيم.

از وضع آن مرحوم در عالم برزخ پرسيد؛ فرمودند: «در بهترين حالت است، خداوند هزار فرشته موكّل فرموده كه از او اطاعت كنند.»

پرسيد: از كجا ايشان به اين مقام رسيده؟ فرمود: «او سى سال تمام بر زيارت عاشورا مداومت داشت.»

شيخ مشكور خوابش را براى ميرزا محمّدتقى شيرازى نقل كرد، او به شدّت گريه نمود، گفته شد: خواب است. فرمود: بلى، وليكن‌