معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ٤١ - ٢- تعریف معجزه از دیدگاه عبده

پيـامبران» از الفاظی چون «اعلام النبوة و دلائل النبوة» یادکرده‌اند. بخاری در صحيح خود بابى را تحت عنوان «دلائل النبوة» اختصاص داده و ذيـل آن، روايـات دال بر صدق ّ نبوت را آورده است. ابـى نعـیم اصـبهانى یا ابو نُعَیم اصفهانی (م ٤٣٠ هـ) و بيهقى (م ۳۸۴ هـ) کتاب‌های خود را «دلائل النبوة» نام گذاشته‌اند، اگرچه تعابیر دیگری مانند «اعجاز القرآن» نیز بکار رفته است.

٢- تعریف معجزه از دیدگاه عبده

معجزه عملی است که خداوند برای اثبات صدق رسولانش آن را انجام می‌دهد و قابل مقابله‌به‌مثل نیست. معجزه حتماً با تحدی و ادعای نبوت همراه است و ظهورش از براهینی است که نبوت شخص را ثابت می‌کند؛ زیرا نبی در ادعایش به معجزه و این‌که او از طرف خدا است، استناد می‌کند. به نظر عبده، معجزه حادثه خارق عادتی است که برای عقل غیرمتعارف، فوق قدرت و معرفت بشر و به عنایت الهی برای تأیید دعوت انبیا (ع) صورت می‌پذیرد.[١]

[١] - محمد عبده، رسالة التوحید، ص ۶۵