عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ قَالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ» «قَالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْهَا و تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنَا و نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا و نَكُونَ عَلَيْهَا مِنَ الشَّاهِدِينَ» «قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا أَنْزِلْ عَلَيْنَا مَائِدَةً مِنَ السَّمَاءِ تَكُونُ لَنَا عِيدًا لِأَوَّلِنَا و آخِرِنَا و آيَةً مِنْكَ و ارْزُقْنَا و أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ» «قالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ»[١]

اين آيات، داستان نزول مائده را بر مسيح (ع) و يارانش يادآورى مى‌كند و از این‌که آيه آخر مشتمل بر وعده قطعى نزول است و خداى متعال تخلف در وعده نمى‌كند، استفاده مى‌شود كه چنين مائده‌اى نازل‌شده است‌.

تفسیر المنار ذیل آیات فوق عبارت است از:

الف) وقتي عيسي(ع) به‌درستی نيت یاران خود و این‌که هدف آن‌ها تعجيز يا امتحان نيست، پي برد، خدا را با اسم ذاتي كه جامع معاني الوهيت، قدرت، حكمت، رحمت و غيره بود خواند و ندا سرداد که پروردگارا! بر ما مائده‌اي آسماني، مادي و یا غيرمادي نازل كن، تا اين پیشنهاددهندگان با ديدگانشان آن را ببينند، بدن‌ها و روحشان از آن بهره‌مند گردد. اگر «سماء»

[١] - مائده ۱۱۵-۱۱۲. [و یاد کنید] زمانی که حواریون گفتند: ای عیسی بن مریم! آیا پروردگارت می‌تواند برای ما سفره‌ای که غذا درآن باشد ازآسمان نازل کند؟! گفت: اگر ایمان دارید، ازخدا پروا کنید. گفتند: «(ما نظر بدی نداریم) می‌خواهیم از آن بخوریم، و دلهای ما (به رسالت تو) مطمئن گردد؛ و بدانیم به ما راست گفته‌ای؛ و بر آن، گواه باشیم.»عیسی بن مریم گفت: خدایا! ای پروردگار ما! برای ما ازآسمان سفره‌ای پر ازغذا نازل کن تا عیدی باشد برای اهل زمان ما و نسل آینده ما، و نشانه‌ای ازسوی تو؛ و ما را روزی بخش که تو بهترین روزی دهندگانی. خداى متعال فرمود: من بزودى آن مائده‌اى را كه خواستى نازل خواهم كرد، و لى اگر بعد از آن باز هم كسى كفر بورزد بايد بداند كه به راستى او را عذابى مى‌كنم كه احدى ازعالميان را به چنان عذاب دچار نمى‌كنم‌.