معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ١٧٠ - سوم) غذای آسمانی
و) از مجاهد نقلشده که خدا مثلی زده و چیزی نازل نشده است. بنی اسراییل به سبب وعده عذاب گفتند که نياز نداريم و مائده نازل نشد. صحت سندِ روایت از مجاهد و ناشناخته بودن خبر مائده برای مسيحيها و نقل نشدن اين مطلب در كتبشان، باوجود انگیزههای زيادي براي نقل، مؤید نازل نشدن مائده است.[١]
ز) مخالفان نزول دو دليل آوردهاند:
-١ قوم وقتي خبر وقوع عذاب را شنيدند، استغفار کردند و گفتند نميخواهيم؛
-٢ وصف مائدهای كه براي اول و آخر آنها عيد باشد، بيانگر اين است كه در صورت نزول بايد تا روز قيامت عيد باقي ميماند درحالیکه اثري از آن نيست.
ح) رازی[٢] نظر جمهور را ذکر کرده که این مائده نازل شد؛ زیرا عملی شدن وعده واجب است. همچنین شرط عذاب معلق بر«انی منزلها» نیست و روز نزول مائده، عيد بر ايشان و برای كساني است كه بر شريعت ایشان هستند.
ط) جمله وعيد، مترتب بر وعد است و با «فاء» به هم عطف شدهاند. از این ترتیب، ترک درخواست حواریون استنباط میشود و نازل نشدن مائده خلاف وعده نیست.
ی) در پاسخ استدلال مبني بر اینکه در مسيحيت، عيدي براي مائده اثبات نشده، با توجه به نامعتبر بودن کتابهای مسیحیت ممکن است مراد از عید، اجتماع حواریون و امثال ایشان برای دعا باشد یا آنکه چون ایشان سالها تحت ظلم و ستم بودند، آن را فراموش كرده و يا به خاطر پنهانکاری، آثاري از آن امروزه باقی نمانده باشد. احتمال دارد آن عيد به نامي غير از عید مائده باشد. در انجيل يوحنا داستاني ذکرشده که حاکی از اطعام گروهي بسيار با طعامي
[١] - همان، ج ۷، ص ۲۵۷.
[٢] - فقیه و مفسر معروف ایرانی و صاحب کتاب مفاتیح الغیب.