معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ٢٠٤ - د- رد معجزات حضرت عیسی(ع)

آن نمي‌توان نهاد، زيرا آيه‌اي را كه دلالت كمتري دارد، محور قرار مي‌دهد و ذيل آيه‌اي كه دلالت روشن‌تري دارد، به گذشته ارجاع مي‌دهد.[١]

پنجم) ظهور لفظی آیه، تنها برای بیان این مطلب نیست که من توانایی انجام امور یادشده را دارم، بلکه گویای صدور آن‌ها از حضرت عیسی (ع) است؛ زیرا اگر تنها برای اتمام‌حجت و بیان توانمندی حضرت عیسی (ع) بود، بهتر می‌بود که حضرت عیسی (ع) کلام خود را با قیدی مناسب القا کند مانند این‌که بگوید «اگر از من درخواست کنید، مرده را زنده می‌کنم». آیه ۱۱۰ مائده نیز بر مدعی دلالت دارد؛ زیرا آیه شریفه گفتگوی خداوند سبحان با حضرت عیسی (ع) در روز قیامت را بازگو و نعمت‌های بی‌شمار خود و حضرت عیسی (ع) را یادآور می‌شود و از معجزاتی که حضرت عیسی (ع) در دنیا انجام داده است سخن به میان می‌آورد.[٢]

ششم) حضرت مسيح (ع) مظهر خالق است؛ اجزاي چيزي را كه مي‌خواهد بيافريند، كنار هم گردمي‌آورد و نیز مظهر مصوّر است؛ يعني درون و برون را صورتگري مي‌كند و هم مظهر محيي است؛ يعني روح و حيات مي‌بخشد. او مأذون به دميدن حيات (نفخ مادي با آميزه‌اي از نفخ روحاني) بود؛ اما زنده شدن پرنده به امر «كُن» بود. مسيح (ع)، اكمه به معنای نابينا و ابرص يعني بیمار مبتلابه مرض پيسي (سفيدي بي‌درماني كه در پوست ظاهر مي‌شود) را شفا مي‌داد و براي اتمام حجّت در ابتدا و يا به درخواست مردم، مرده زنده مي‌كرد. او هم حيات ابتدايي مي‌بخشيد و هم حيات اعاده‌اي. عیسی مسيح (ع) به اذن خدا ازآنچه بني‌اسرائيل در خانه‌هايشان ذخيره و يا از غذايي كه خورده‌اند، گزارش مي‌داد و تنها از راه مظهريت و به اذن خدا است که مي‌توان گزارشگر اخبار غيبي بود. هر يك از معجزات مزبور بارها تحقق‌یافته

[١] - عبدالله جوادی آملی، تسنيم، ج ۱۴، ص ۳۳۲.

[٢] - ر.ک. محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج ۳، ص ۲۰۰.