معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ١٨٧ - دوم) زنده شدن مقتول بنی اسرائیل
خداوند مردگان را زنده میسازد.» [١] نص قرآن، اگر مانع از حمل بر اراده حکم تشریعی نباشد، لااقل آن را بسیار بعید میشمارد؛ زیرا کلمه «اضْرِبُوهُ» بر زدن مقتول به بعضی از قسمتهای گاو کشتهشده، صراحت دارد اما آیه به ناشناخته بودن قاتل و شستن دستان با خون گاو اشارهای ندارد.[٢] حمل آیه بر حیات معنوی و یا حفظ حیات محسوس و جلوگیری از هدر دادن آن بهوسیله نزاع نیازمند قرینه است.[٣]
دوم) در عبارت «وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسا» کلمه «اذ» براى زمان گذشته است. به این معنا که درگذشته كسى را كشتيد و درباره آن نزاع كرديد. از اين آیه حکم مستمر استفاده نمىشود كه هر وقت كسى را كشتيد، چنين كنيد بلكه به يك واقعه گذشته اشاره دارد.[٤]
[١] -محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج ۱، ص ۳۰۶ .
[٢] - محمود شلتوت، تفسیر القرآن الکریم، الاجزاء العشرة الاولی، قاهره: دارالشرق، چاپ دهم ۱۴۲۴ ه، ص ۴۴-۴۵. تفسیر عبده مطابق با عبارت «فقُلنا اضرِبُوهُ بِبَعضِها» به معنای مقتول را به برخی از اعضای بقره بزنیدمطابقت ندارد و عجیب است که چگونه عبده در تفسیر این آیه به تورات تحریف شده استناد می جوید. سبحانی بعد از این توضیح می نویسد:« فهل كان في غسل الأيدي على البقرة المكسورة العنق، ضرب المقتول ببعض البقرة؟... مع أنّ المشهور منه انّه يستوحش كثيراً من بعض الروايات التي ربما توافق ما و رد في الكتب المقدسة، و يصفها بالإسرائيليات و المسيحيات، و مع ذلك عدل عن مسلكه و استند في تفسير الذكر الحكيم بالكلم المحرفة؟!» جعفر سبحانی، المناهج التفسیریه، ص ۱۱۰.
[٣] - عبد الله جوادی آملی، تسنیم، ج ۵، ص ۲۰۶.
[٤] - علىاكبر قرشى بنابى، تفسير احسن الحديث، چاپ دوم، ١۲جلدی، تهران: بنياد بعثت، ١٣٧٥. ش. ج١، ص ١٦٠.