معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ١٧١ - سوم) غذای آسمانی

اندك از نان و ماهي و نيز انجام مراسم عشاء رباني است که می‌تواند دليلی بر محفوظ بودن اصل معجزه مائده باشد.[١]

نکته‌ها:

اول) عبده و رشید رضا معجزه نزول غذای آسمانی را قبول دارند. رشید رضا در کنار روایات موافق نزول، این معجزه را شبیه «منّ» می‌داند که بر بنی‌اسرائیل نازل شد.

دوم) رشید رضا با اذعان به متواتر نبودن کتاب‌های مقدس، ناشناخته بودن داستان مائده نزد مسیحیان را نمی‌پذیرد و به طعام ذکرشده در انجیل یوحنا اشاره می‌کند. او دلایل فخر رازی را قبول نکرده و روایات مبنی بر این‌که حواریون بعدازآن که تهدید عذاب را شنیدند، حرف خود را پس گرفتند، رد نکرده است.

سوم) به نظر می‌رسد که موضع رشید رضا به‌صراحت مشخص نیست. درحالی‌که بنا بر مبنای عبده و رشید رضا در تعارض روایات عدم نزول با روایات دال بر نزول مائده به دلیل خبر واحد بودن هر دودسته از درجه اعتبار ساقط می‌شوند.

چهارم) باید توجه داشت که عبارت «إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ» و ذکر اسم فاعل، متضمن وعده صریح و مطلق به نزول است. همچنین آیه متضمن تفریع عذاب بر کفر است.[٢]

[١] - محمد رشید رضا، المنار، ج‌٧، ، ص ۲۵۸.

[٢] - محمد حسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۶، ص ۲۳۷-۲۳۶ به عبارتی دیگر، نخست و عده قطعى (بدون قيد و شرطى) به انزال مائده داده و سپس تعذيب بر كفر را متفرع بر آن نموده است.