معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ٢١٠ - هـ- ترفیع حضرت عیسی (ع)

استناد کرده‌اند ضمیر به الله برمی‌گردد و درآیات دیگری که فعل «رفع» در آن‌ها بکار رفته[١] هیچ‌کدام با«الی» و «اليه» همراه نشده‌اند. بنابراین، دو آیه محل بحث، در رفع حضرت عیسی (ع) به آسمان (الی الله) صراحت دارند.[٢]

چهارم) اگر مراد از «متوفیک» «تو را می‌میرانم» باشد و منظور از «رافعک» «بالا بردن روح آن حضرت»، نیازی به جمله «رافعک الی» نبود؛ زیرا «کل نفس ذائقة الموت» و بالا بردن روح حضرت عیسی (ع) بعد از مرگش که پیامبری جلیل از انبیای (ع) الهی است، نیازی به ذکر نداشت[٣]. پس در اخبار به بالا بردن روحش بعد از اخبار به مرگش، فایده‌ای نهفته است.[٤]

پنجم) مفهوم «توفی» و «وفات» مترادف با «موت» نیست. موت به معنای سلب حیات است و توفی، در برگرفتن کامل و ایجابی است و چون ضمیر‌های «رافعک» و «رفعه الله» مربوط به شخص عیسی (ع) توفی یافته است، ظاهر در رفع همه وجود اوست نه رفع مقام یا روح او پس از مردن. خلاف این ظاهر جز با دلیل عقلی یا تعبدی موردقبول نبوده و نظر وسیع علمی نیز منافی توفی و رفع او نیست.[٥]

ششم) از آیه فوق، وضع حضرت (ع) از جهت این‌که کلمه «متوفیک» اخذ تام است به شکل مرگ یا گرفتن کامل است به شکل خواب، روشن نمی‌شود و باید با کمک ادله دیگر از

[١] -بقره۲۵۳، اعراف ۱۷۶، انعام ۱۶۵، زخرف ۳۳، فاطر ۱۰، نور ۳۶، یوسف ۷۶، مجادله۱۱، شرح ۴.

[٢] - فهد رومی، منهج المدرسة العقلیة الحدیثة فی التفسیر، ص۷۱۰.

[٣] - مصطفی صبری، موقف العقل و العلم و العالم من رب العالمین، ج ۴، ص ۱۷۸.

[٤] - فهد رومی، منهج المدرسة العقلیة الحدیثة فی التفسیر، ص۷۱۱.

[٥]- محمود طالقانی، پرتوی ازقرآن، چاپ چهارم، تهران: شرکت سهامی انتشار، ۱۳۶۲،ج ۵، ص ۱۵۹