معجزات انبیا در تفسیر المنار - مدرسی راد، زهرا؛ غضنفری، علی؛ میراحمدی، عبدالله - الصفحة ٢٣٤ - ب- زنده شدن پس از مرگ دسته جمعی

در این امّت است. خداوند می‌فرماید: «أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ و هُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْيَاهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ و لَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ».[١]

در تفسیر المنار آمده است که

اول) جمله «أَ لَمْ تَرَ» به هدف عبرت و خطاب به همه امت اسلامی و به معنای علم است.

دوم) آیه به‌عنوان مَثَل استعمال شده‌ است و آن توجه به کسانی است که ندیدند و ندانستند.[٢] در تفسیر ابن کثیر از ابن جریح از عطا نقل‌شده که این مثل است و نه قصه‌ای که واقع‌شده باشد. [٣]

سوم) آنچه از سیاق فهمیده می‌شود این است که این قوم با ترس از دشمن مهاجم، نه از ترس جمعیت کم و گمان بر این‌که فرار از قتال ایشان را از مرگ حفظ می‌کند، از سرزمین خود خارج شدند. شرط نیست که قصه در مثْل این تعبیر واقع‌شده باشد، بلکه مثْل آن در قصص تمثیلیه درست است؛ زیرا مراد این است که این مَثَل آن‌قدر روشن است که گویا با چشم سردیده شده ‌است.[٤]

[١] - بقره ۲۴۳. آیا ندیدی جمعیتی را که ازترس مرگ، ازخانه‌های خود فرار کردند؟ و آنان، هزارها نفر بودند. خداوند به آنها گفت: بمیرید! سپس خدا آنها را زنده کرد؛ خداوند نسبت به بندگان خود احسان می‌کند؛ و لی بیشتر مردم، شکر (او را) بجا نمی‌آورند.

[٢] - محمد رشید رضا، المنار، ج ۲، ص ۴۵۶.

[٣] - اسماعیل بن عمر ابن کثیر، تفسیرالقرآن العظیم (ابن کثیر)، ج ۱، ص ۵۰۲. ابن کثیر این نظر را رد می‌کند.

[٤] - محمد رشید رضا، المنار، ج ۲، ص ۴۵۷.