خدا سرپرست آنانست كه گرويدند، كارهاشان را سرپرستى كند و آنها را سرپرستى كند و آنها را بيرون آرد بهدايت و توفيقش از تاريكيهاى نادانى و گناهها بروشنى هدايت و آمرزش، و بيايد از گفته على ٧ كه: مؤمن در پنج نور ميچرخد ورودش نور، خروجش نور، دانشش نور، سخنش نور و ديدگاهش در رستاخيز بسوى نور است.

و آنان كه كافرند اولياشان طاغوت است در كافى ج (٨ ص ٢٨٩) از امام باقر ٧ است كه طواغيت در تفسير على بن ابراهيم آنان ستمكاران بر آل محمدند و كسانى كه پيرو آنها گردند بيرونشان برند از نور بتاريكيها گفته شده از نور فطرت بر تباهى استعداد در كافى است (ج ٨ ص ٢٨٩) از امام صادق نور آل محمد ٦ و ظلمات دشمن آنها و در كافى است (ج ١ ص ٣٧٥) و در تفسير عياشى از امام صادق ٧ برادرشان از ظلمات بنور يعنى از ظلمات كفر بنور توبه و آمرزش براى وابستگى بهر امام عادل كه از طرف خدا است، فرمود: و آنان كه كافرند اولياشان طاغوت است برآورندشان از نور به ظلمات مقصودش اين است كه نور مسلمانى دارند و براى پيروى هر پيشواى جائر كه از طرف خدا نيست بيرون شوند بولايت آنها از نور اسلام بظلمات كفر و بايست كند خدا برشان دوزخ را با كفار در عياشى فزوده كه گفتم مقصود از آنها كفار نيست كه فرموده: «و الذين كفروا» فرمود كافر را چه نوريست تا از آن بظلمات بيرون آورده شود آنان ياران دوزخند و در آن جاويدانند در تفسير عياشى (ج ١ ص ١٣٩) از امام صادق ٧ كه آنان كه جاويدند در دوزخ دشمنان على ٧ند گرچه در دين خود در نهايت ورع و زهد و عبادتند.

راستى آنان كه گرويدند (٢٧٧- البقره) گفتند: يعنى بخدا و رسولانش و بدان چه از او آمده و برپا داشتند نماز را و پرداختند زكات را آنها را عطف كرده بدان چه شامل آنها است چون برترى دارند بر كارهاى خوب ديگر اگر شما مؤمنيد (٢٨٢) يعنى از دل كه دليلش بردن هر فرمانست، گويم مشعر است باينكه هر كه گناهان بزرگ‌