«و عملوا الصالحات» كه پس از ايمان آمده دليل آوردند بر اينكه اعمال جزء ايمان نيستند و حق هم همين است ولى نفى شرط بودن را نكند بلكه در برخى اخبار مقارنه را دليل بر شرط بودن دانسته.

آيا بگرويد به بهرى از كتاب (٨٥- البقره) دليل است كه اجزاء ايمان شرط يك ديگرند و رسوائى در دنيا تفسير شده بخوارى در پرداخت جزيه، «اشد عذاب» يعنى از جنس اشد كه مناسب هر گناه آنها است و آيه در باره يهود است و هم اينكه فرموده چه بد است آنچه وادارد شما را بدان ايمانتان (٩٣- البقره) بموسى و تورات كه كافر باشيد بمن ولى معاذ الله كه چنين امرى باشد.

هر كه باشد دشمن خدا (١٣٦- البقره) بعناد با او در باره انعام ببنده‌هاى مقربش و دشمن فرشته‌هاش كه بيارى آنان فرستاده و دشمن رسولانش باشد كه خبر از برترى آنان دارند و دعوت به پيروى آنان كردند و دشمن جبرئيل و ميكائيل باشد نام آنها را برده براى اهميت آنها پس خدا دشمن كافرانست دلالت دارد بوجوب ايمان بفرشته‌ها و رسولان و باينكه دشمنى آنها كفر است.

در تفسير امام است كه خدا ذم يهود كرده در دشمنى با جبرئيل كه اجراء ميكرد فرمان خدا را كه ناخواه آنان بود مانند اينكه نگذاشت دانيال بخت نصر را كه بيگناه بود بكشد تا مدت يهود بسر رسد و آنچه در علم خدا گذشته بر سر آنان آيد و ذم كرده دشمنان اهل بيت را در باره بغض با جبرئيل و ميكائيل و فرشته‌ها كه بكمك على ٧ آمدند بر عليه كفار تا همه را با تيغ برنده خود خوار كرد.

در تفسير على بن ابراهيم است: كه نازل شد در باره يهودى كه برسول خدا گفتند اگر فرشته‌اى كه نزدت مى‌آيد ميكائيل بود بتو مى‌گرويديم چون او فرشته رحمت و دوست ما است و جبرئيل فرشته عذاب و دشمن ما است.