روزى كه فراهم آرد شما را براى روز جمع (٩- التغابن) براى حساب و پاداش روز افسوس و كم بود است كه بروايت معانى الاخبار (ص ١٥٦) بهشتيان دوزخيان را مغبون سازند ...

و آرام شود دلش (١١- التغابن) بقولى برجا باشد و نزد آسيب‌ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌ گويد و بقول على بن ابراهيم خدا را از دل باور دارند و چون خدا برايش بيانى كند رهنمائى را برگزيند و خدا بيفزايدش كه فرمود: و آنان كه رهجويند فزايد رهنمائيشان را و در كافى (ج ٢ ص ٤٢١) از امام صادق ٧ كه دل بالا و پائين شود ميان سينه و گلوگاه تا بسته شود بايمان و چون بايمان بسته شد قرار گيرد و اينست تفسير قول خدا عز و جل هر كه خدا را باور كند دلش آرام گيرد.

گويم: گويا بهمزه خوانده و رفع قلبه كه قرائتى است شاذه و البته به عكرمه و عمرو بن دينار يا بيان حاصل معنا است موافق قرائت مشهوره نيز يعنى خدا دلش را رهنمايد و آرام گيرد.

ذكرى فرستاده (١٠- الطلاق) از امام رضا است كه ذكر در اينجا پيغمبر ٦ است و ما اهل ذكريم و بقول بيضاوى ذكر جبرئيل است كه پر فرو مى‌آيد و در يادبود و ذكر را مى‌آورد كه قرآنست و يا اينكه در آسمانها نامبردار است يا بمعنى داراى نام و شرف است يا خود محمد ٦ است كه مواظب خواندن قرآن و يا تبليغش بود و سبب نزول وحى بود و رسول بيان او است يا مقصود از آن قرآنست و مقصود اين است كه رسول را فرستاده ... از تاريكيها بنور از گمراهى بهدايت ...

و آنان كه همراه ويند (٩- التحريم) و اين ستايش آنها است و تعريض بدشمنانشان و بقولى مقصود اين است كه مؤمنانند كه نورشان در برابر و سمت راستشان شتابد. در مجمع البيان از امام صادق ٧ در تفسير اين آيه فرمود: ميشتابند