اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩ - باب اول باب فضل ايمان و كليات شرايط آن
گرويدند بخدا و رسولانش آنانند صديقان و شهيدان، فرمود: اگر شهيدان آنانند كه ميگويند بسيار شهيد كم باشد.
گويم بزودى اخبار بسيارى آيد در اين باره و برخى از آنها هم گذشته.
از آن آنانست مزدشان و نورشان يعنى مزد و نور صديقان و شهيدان.
مسابقه كنيد (٢١- الحديد) چون مسابقه گران اسب دوانى پهناى آسمان و زمين بقولى پهناى هر دو با هم ...
بدهدتان دو بهره از رحمتش يكى براى ايمان به محمد و ديگرى بايمان كسان پيش از او نورى كه با آن راه روند بقولى همانست كه در آيه ميشتابد نورشان برابرشان و سمت راستشان فرمود و بقول على بن ابراهيم دو بهره از رحمتش يكى اينكه بدوزخ نبردشان و ديگر اينكه ببهشت بردشان نورى براى شما سازد كه ايمانست.
و از امام صادق (ع) (در كافى ج ١ ص ١٣٠) كه دو بهره از رحمت حسن و حسين ٨ باشند، نورى كه با آن راه روند امامى است كه از او پيروى كنند.
در مناقب است كه نور على ٧ است.
برابر نيند ياران دوزخ و ياران بهشت (٢٠- الحشر) بقولى نفوس كامله شايان بهشت و آنها كه خود را خوار كردند دوزخ را بايستند.
تؤمنون (١٠- الصف) بيان تجارتست كه جمع ميان ايمان و جهاد است كه آنها را بكمال عزت رساند.
يارى از خدا و فتحى نزديك كه فتح مكه است، و در تفسير على بن ابراهيم، فتح امام قائم (ع) در اين جهان ...
و آن روشنى كه فرو فرستاديم (٨- التغابن) بيشتر مفسران گفتند كه آن قرآنست و بقول على بن ابراهيم (٦٨٣- تفسير قمى) نور امير مؤمنانست. و در كافى (ج ١ ص ١٩٦) از امام كاظم نور امامت است كه فرمود: بگرويد بخدا و رسولش و نورى كه فرو آورديم، فرمود: نور امام است و از امام باقر ٧ (كافى ج ١ ص ١٩٤) كه پرستش شد از