اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٦ - باب دهم لزوم بيعت و چگونگى آن و نكوهش بيعتشكنى
٣- الممتحنه آيه ١٢: آيا پيغمبر چون زنان مؤمنه نزدت آيند تا با تو بيعت كنند بر اينكه چيزى را شريك خدا نگيرند و دزدى نكنند و زنا نكنند و فرزندان خود را نكشند و نياورند بهتانى بناروا ميان دستها و پاهاشان و نافرمانيت نكنند در كار خوب با آنها بيعت كن و براشان آمرزشخواه كه خدا پر آمرزنده مهربانست.
تفسير:
و بيائيد به پيمان خدا طبرسى (ره) در (ج ٦ مجمع البيان: ٣٨٢) گفته از قول ابن عباس كه وعده هم از عهد است و بقول مفسران عهد واجب الوفاء در باره كار خوبست و با خدا عهد كند كه البته آن را خواهد كرد كه بر او واجب گردد و خدا از شكستن آن غدقن كرده پس از آنكه با نام خدا محكم گردد و تصميم بر آن گرفته شود بخلاف سوگند بيهوده و سرسرى ...
و اين آيه فرو شد در باره آنان كه با پيغمبر ٦ پيمان مسلمانى بستند و فرمود:
كمى مسلمانان و بسيارى مشركان شما را بشكستن پيمان واندارد كه خدا نگهدار شما است. پايان.
و نباشيد چون آن زنى كه رشته خود را واتابيد، و بروايت على بن ابراهيم از امام باقر ٧ زنى بود از بنى تميم بن مره بنام ريطه از نوادههاى لوى بن غالب و كم خرد بود كه ميرشت وانگه واميتابيد و خدا بدو مثل زد.
فرمود: سوگندهاى خود را وسيله فريب مردم نسازيد و بدانها خيانت نورزيد براى اينكه كفار قريش از مسلمانها بيشترند و ثروتمندتر كه اين آزمايشى است براى شما.
و باز هم غدقن را تأكيد كرد و فرمود: قدم شما پس از ثبوت بر مسلمانى نلغزد تا در دنيا جلوگيرى كنيد از راه خدا و با عهدشكنى شما و ديگران از اسلام روگردان شوند و شما در دنيا بدى بينيد و در آخرت عذاب بزرگ و در جوامع است از امام صادق ٧ كه اين آيه در باره بيعت با على ٧ نازل شد آنگاه كه