كند، و نگذارد ستم او يا ديگرى دامن‌گير كسى شود بلكه آن را اصلاح ميكند، يا اينكه از او هيچ ستمى بديگرى نرسد تا نياز باصلاحش شود، و در يك نسخه «جنف» آمده با جيم و نون و آن با حركت نون بمعنى جور است.

امين است و مردم او را بر مال و آبروى خود امين سازند.

پرهيزكار است از گناهان و پاك از اخلاق بد يا برگزيده در بر ديگران.

پاكيزه است از عيبها، و يا كمالات او تمام است يا خوب است (لغت از قاموس آورده) و در يك نسخه با ذال آمده يعنى با هوش كه مطالب عاليه را از مقدمات نهان دريابد.

رضى پسنديده نزد خدا و خشنود از مردم يا پسنديده نزد هر دو كه خدا فرمود (٧٤- مريم) و بسا او را پسنديده در بر خود در گفتار و كردار.

و بخوبى ياد كند ديگران را و خود را تهمت زند ببدى، و در نسخه‌اى خود را در نهان از مردم تهمت زند نه اينكه در بر آنها خودنمائى كند يا اينكه خود را متهم سازد به عيبهائى كه از مردم نهانند.

دوست دارد در راه خدا و براى خدا از روى دانش هر كه را داند محبوب خدا است و بدان پابند باشد نه چون نادانها كه دشمن خدا را دوست دارند بگمان اينكه اولياء اللَّه هستند مانند مخالفان.

و ببرد در راه خدا با دور انديشى و تصميم از دشمنان خدا زيرا بسا در ظاهر به آنها پيوندد از روى تقيه.

شادى او را از جا بدر نبرد و كم خرد نسازد، در مصباح گفته فرح در چند معنا بكار رود:

١- خوشى و سر مستى كه خدا فرموده (٧٦- القصص) راستى خدا دوست ندارد شادمانها را.

٢- رضا و خشنودى كه خدا فرموده (٣٢- الروم) هر گروهى بدان چه نزد آنها