و بنده‌هاى خداى رحمان راه روند در زمين هموار و سبك بيضاوى گفته: با وقار و فروتن بخانه‌هاى بيوه زنان براى صدقه دادن و كمك بآنان و بدنبال جنازه‌ها كه گويا راه رفتن دنبال آنها مستحب باشد.

٥- امالى صدوق (ص ١٩٨ مجلس ٥٣) بسندش از امام رضا ٧ كه مؤمن، مؤمن نباشد تا در او سه خصلت باشد: روشى از پروردگارش، و روشى از پيغمبرش، و روشى از ولى او.

روش پروردگارش رازپوشى است كه فرموده (٢٧- الجن) داناى نهانست و آگاه نكند بر نهان خود جز كسى كه پسندد براى رسالت و اما سنت و روش از پيغمبرش كه فرمود (١٩٩- الاعراف) گذشت كردن را برگير و بخوبى وادار و از نادانها رو گردان، و اما سنت از ولى او شكيبائى در تنگى و سختى است كه خدا جل جلاله فرموده (١٧٧- البقره) و شكيبايان در سختى و تنگى و هنگام نبرد همانانند كه راست گفتند و آنانند پرهيزكار.

در عيون (ج ١ ص ٢٥٦) بسندش از امام رضا ٧ مانندش آمده.

كافى (ج ٢ ص ١٤١) بسندش از دلهاث مولاى امام رضا ٧ مانندش ذكر كرده تا گويد: صبر در بأساء و ضراء و آيه در آن نيست، وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ‌ هم ندارد و گويا هر دو از برخى راويان افتادند.

بيان: داناى نهان طبرسى در (ج ١٠ ص ٣٧٤) گفته: او داناى هنگام رستاخيز است و آگاه نكند بر غيب بنده‌اش را، وانگه جدا كرده و فرموده: جز آنكه پسندد براى رسالت كه نشانه رسالت آنها گزارش دادن از غيب است كه معجزه آنها است و بهر اندازه از غيب كه صلاح داند برگزيده‌هاى نبوت و رسالت را آگاه سازد.

و گذشت از ابى جعفر ٧ كه: بخدا محمد از آنها بود پسنديده بود، و در خرائج است از امام رضا ٧ در قول خدا تعالى «جز هر كه پسندد براى رسالت» و مائيم وارثان آن رسول ٦ كه آگاهش كرده خدا بر هر چه از غيب خود خواسته‌