ائمه مؤمنان در رستاخيز جلو آنان و در سمت راستشان تا آنها را فرو آرند در خانه‌هائى كه در بهشت دارند. و على بن ابراهيم مانندش را آورده، از امام باقر ٧ كه هر كه نورى دارد آن روز رها شود و هر مؤمنى نورى دارد و چون نور دو رويان خاموش شود ميگويند پروردگارا نور ما را بپايان برسان و بقولى نور هر كدام به نسبت عمل او است و تفاوت دارند و اتمام آن را از روى تفضل خواهند.

آيا كسى كه راه رود برو افتاده (٢٠- الملك) و هر آنى برو در افتد و چهره‌اش بر زمين خورد براى سختى راهش و پستى و بلنديش و از اين رو آن را برابر كرد با كسى كه راه ميرود درست و سالم بر راه راست هموار و مقصود همانندى مشرك و يگانه پرست است بر اهروانى چنين و مانندى دو كيش بدين دو راه و بقولى مكب كور است كه لغزد و برو در افتد و سوى بينا است و بقولى آنكه راه رود برو افتاده آنست كه برو محشور شود بسوى دوزخ و آنكه راه رود درست آنكه محشور شود سر دو پا بسوى بهشت.

و در كافى است (ج ١ ص ٤٣٣) كه از امام كاظم از اين آيه پرسيدند فرمود:

خدا نمونه آورده براى كسى كه از ولايت على روگردانست بكسى كه راه رود بر چهره خود و راه نبرد بكارش و براى كسى كه پيرو آن حضرتست راه رود راستا بر راه راست و راه راست امير مؤمنانست ٧.

آيا بسازيم مسلمانان را (٣٥- القلم) انكار گفتار بت‌پرستها است كه گفتند اگر درست باشد ما زنده شويم چنانچه محمد پندارد و همراهانش حال ما در ديگر سرا بهتر از آنها است چنانچه در دنيا واى چيست شما را كه چگونه داورى كنيد و پريشان و كج گوئيد.

نترسد از كاستى در پاداش و از خوارى و بقول على بن ابراهيم كاستى بخس است و رهق عذاب.

در كافى (ج ١ ص ٤٣٣) از محمد بن فضيل كه بامام هفتم (ع) گفتم قول خدا:

چون شنيديم هدايت را بدان گرويديم فرمود هدايت ولايت است و گرويديم بمولاى‌