اخلاق اسلامی (ترجمه جلد 15 بحار الأنوار) - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠ - باب اول باب فضل ايمان و كليات شرايط آن
كند مؤمن نباشد.
باور دارد رسول بدان چه فرودش آمده از پروردگارش (٢٨٥- البقره) گواهى است و تصريح از خدا بر صحت ايمان او و اعتمادش بدان و جزم و نفى شك وى در آن ايمان رسول را جدا از ديگر مؤمنان آورده زيرا بمشاهده و عيان بوده و از ديگران بدليل و برهان ...
راستى در آن (٤٩- آل عمران) يعنى در گزارش از خوردنى و پس انداز در خانههاتان معجزه ايست اگر باور كنيد.
راستى وابستهتر مردم بابراهيم (٨٦- آل عمران) در كافى (ج ١ ص ٤١٦) و در تفسير عياشى است كه مقصود ائمه و پيروان آنها است. در مجمع البيان (ج ٢ ص ٤٥٨) امير المؤمنين ٧ فرمود: وابستهتر مردم به پيغمبران كاركنتر آنها است بدان چه آوردند، وانگه اين آيه را خواند و گفت ولى محمد آنكه فرمان خدا برد گرچه نژاد او از وى دور باشد و دشمن محمد آنكه نافرمانى خدا كند گرچه خويش وى باشد.
بگو باور داريم (٨٤- آل عمران) برسول فرمود: گزارش ايمان خود و پيروانش را بدهد و ما براى او مسلمانيم يعنى منقاد و با اخلاص در پرستش اوئيم.
و نفروشند آيات خدا را ببهاى اندك (١٦٩- آل عمران) چنانچه تحريفكنهاى از علماى آنان كردند آنان را مزدشان باشد و دو بار مزد دارند چنانچه در آيه ديگر وعده داده ...
همسران پاكيزه (٥٧- نساء) از خون زنانه و چرك دنيا و پليديهايش و گفتهاند از بد رفتارى و ظل ظليل يعنى پيوسته كه خورشيدش برنيندازد ...
أيا آنان كه گرويديد بگرويد بخدا و رسولش (١٣٦- النساء) يعنى شما كه بزبان گرويديد بدل هم بگرويد تا برون و درون يكى باشد و گفتگو با دورويانست و گفتهاند با مؤمنان حقيقى است و منظور پايدارى بر ايمانست در آينده، و جدائى اين