سربزيرى براى دشوارى اين صفات و آراستگى بدانها بود، كه پس از شنيدن دانستن براشان بدتر بود چنانچه در حقوق اخوان گذشت. و بقولى براى انديشه در حال قريش بوده كه در آينده با اوصياء و خاندانش چه خواهند كرد.

حاضر نمازند و آن را بجماعت پردازند، و شتاب در زكات دارند و در آغاز وقت پردازند، و در مجالس صدوق دنبال آن آمده: حج خانه خدا كنند، و روزه ماه رمضان گيرند، و آن روشنتر است براى اينكه شماره بيست تمام شود، و بنا بروايت كافى زورگوئى شده كه دنبال جنازه رفتن دو تا باشد، دعاى آخر خبر هم اشاره بخصلت تقوى بايد تا شماره تمام باشد.

پاكيزه‌كننده جامه كهنه خود باشند كه روايت شده در تفسير قول خدا (٥- المدثر) و جامه‌ات را پاك كن كه طبرسى «ره» (در مجمع البيان ج ١٠ ص ٢٨٥) گفته:

جامه تنت را پاكدار از نجاست براى نماز خواندن، و بقولى جامه‌ات را كوتاه دار كه از امام صادق ٧ روايت شده، زجاج گفته: چون جامه كوتاه از نجاست دورتر است، زيرا چون بلند باشد و بزمين كشيده شود بسا باشد نجس شود، و در روايت ابى بصير امام صادق ٧ فرمود: على ٧ فرموده: شستن جامه اندوه و غم را بر دو پاكيزگى نماز باشد، و بالا زدن جامه پاك‌كننده آنست و خدا فرموده: و جامه‌ات را پاك كن يعنى بكمر بزن.

گويم: مى‌شود اين را بيان دو خصلت دانست يكى تطهير و ديگرى قناعت بجامه كهنه، و در اتمام عدد اثر دارد.

در مجالس آمده آنان كه ناخنهاشان پاكيزه است، و آنهم وجهى دارد.

كمر خود را بندند با ازار براى احتياط در پوشيدن عورت زيرا كه آنان زير جامه نمى‌پوشيدند، يا براى فراهم كردن جامه‌ها، و آنچه برخى فقهاء توهم كردند