عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٥ - خطبه همام
و مقدر الهى پاىبندشان نبود از شدت شوق به ثواب و بيم عقاب يك چشم به همزدن مرغ روحشان در قفس جان درنگ نمىكرد.
|
گر آنان را زمان وصل محبوب |
نبودى در قضاى عشق مكتوب |
|
|
نبود آن شاهبازان را قفس جاى |
كه شاهان را به زندان نيست مأواى |
|
|
چو سيمرغ از فضاى تنگ كونين |
برون جستند در يك طرفة العين |
|
|
بر آن مرغ آمد اين خاكى قفس تنگ |
كه بيند باغ گل فرسنگ فرسنگ |
|
|
چو آن مرغان جان بينند ياران |
به گلزار جنان خوش چون هزاران |
|
|
چه گلزارى سراى انس با يار |
وز آنجا نه رقيب آگه نه اغيار |
|
|
همه مشتاق پروازند ازين دام |
كجا در دام تن گيرند آرام |
|
|
به جان مشتاق ديدار نگارند |
به چشم شوق گريان زانتظارند |
|
|
همه غمگين زهجران حبيباند |
همه از وصل دلبر بىشكيباند |
|
|
همه ايام وسال و مه شمارند |
كه روز وصل جانان جان سپارند |
|
عظم الخالق فى أنفسهم فصغر مادونه فى أعينهم، فهم والجنة كمن قد رآها فهم منعمون، وهم والنار كمن قد رآها فهم فيها معذبون.
قلوبهم محزونة، وشرورهم مأمونة، وأجسادهم نحيفة، وحاجاتهم خفيفة، وأنفسهم عفيفة، صبروا أياما قصيرة أعقبتهم راحة طويلة، تجارة مريحة يسرها لهم ربهم، أرادتهم الدنيا فلم يريدوها، وأسرتهم ففدوا أنفسهم منها، أما الليل مضافون أقدامهم تالين لأجزاء القرآن يرتلونه ترتيلا،
عظمت حضرت آفريدگار را درك كرده، بدين سبب خداوند در دنياى جان و دلشان بزرگ و غير حضرت حق هرچه كه هست كوچك است.
ايمان و يقينشان به بهشت آن چنان است كه گويى بهشت را ديده و سالها به