عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٣ - خطبه همام

فتثاقل ٧ عن جوابه ثم قال ٧: يا همام اتق الله وأحسن ف [

إن الله مع الذين اتقوا والذين هم محسنون‌]

. فلم يقنع همام بهذا القول حتى عزم عليه فحمد الله وأثنى عليه وصلى على النبى ٦ ثم قال:

أما بعد فإن الله سبحانه خلق الخلق حين خلقهم غنيا عن طاعتهم وأمنا معصيتهم لأنه لاتضره معصية من عصاه ولا تنفعه طاعة من أطاعه فقسم بينهم معايشهم ووضعهم من الدنيا مواضعهم،

على ٧ در پاسخ او درنگ داشت فقط به طور اجمال فرمود:

اى همام! اهل تقوا و نيكوكارى باش كه در قرآن آمده:

[إن الله مع الذين اتقوا و الذين هم محسنون‌][٢].

بى‌ترديد خدا با كسانى كه پرهيزكارى پيشه كردند كسانى كه [از هر جهت‌] نيكوكارند مى‌باشد.

همام به شنيدن اين آيه قانع نشد، به محضر مولا اصرار ورزيد تا جايى كه حضرت را سوگند داد. پس حضرت مولا خداى را سپاس بجاى آورد و بر رسول و آلش صلوات فرستاد، آن‌گاه سخن آغاز كرده فرمود:

هنگامى كه خداى بزرگ جهان را بيافريد، از طاعت و عبادت خلق بى‌نياز و از

[١] -الهى قمشه‌اى.

[٢] -نحل( ١٦): ١٢٨.