عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٢ - خطبه همام

شنيدم عاشقى پروانه خويى‌

در آيين محبت راستگويى‌

رفيق خلوت آن سلطان دين را

حريف صحبت آن عشق آفرين را

يكى دلباخته پيش شه عشق‌

على گنجينه سر الله عشق‌

بيامد نزد آن شه با دلى پاك‌

دلى چون گل زداغ عشق صد چاك‌

بيامد تا نشان زآن يار جويد

طريق وصل آن دلدار پويد

بيامد تا شه افروزد دلش را

زبرق عشق سوزد حاصلش را

بيامد تا شود مست از مى عشق‌

هياهويى كند از هى هى عشق‌

همى گفت اى على اى سر اسرار

زسر پاكبازان پرده بردار

بگو اوصاف مرغان چمن را

كه بگسستند از هم دام تن را

كه چون بر آشيان جان پريدند

كه چون در كوى جانان آرميدند

كه چون بر وصل دلبر دل سپردند

كه چون ره در حريم شاه بردند

كه چون آن تشنه كامان آب جستند

در اين تاريك شب مهتاب جستند

كه جام عشق آنان كرد لبريز

كه جز يار از همه كردند پرهيز

كه آنان را حجاب از ديده بگشاد

به روى حق دو چشم پاك بين داد

كه آنان را زحيوان رهانيد

به اوج قدس انسانى رسانيد

كه آنان را به كوى عشق ره داد

در خلوتسراى قدس بگشاد

كه آنان را جمال يار بنمود

هزاران پرده زان رخسار بگشود

كه آنان را محبت در دل افكند

به جان جز مهر جانان گفت مپسند

كه كرد آن عندليبان را به گلزار

نكو فكر و نكو ذكر و نكو كار