عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٠ - دليل اميد

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از خدا پروا كنيد و با صادقان باشيد [صادقانى كه كامل‌ترينشان پيامبران و اهل بيت رسول بزرگوار اسلام هستند].

حضرت حق طلب آمرزش و مغفرت را دوست دارد، پس بايد يكى از خواسته‌هاى مهم انسان طلب بخشش و عفو باشد، تحقق بخشيدن به اين خواسته، فقط در سايه بازگشت و توبه ميسر است.

خداوند متعال تمام عبادات و روشهاى صحيح بندگى را دوست دارد، پس بايد براى به دست آوردن بندگى اقدام كرد و كاسه‌اى از شراب طهور و حيات‌بخش عبوديت را سر كشيد.

وجود مقدسش به تمام برنامه‌هاى خير كه در قرآن و روايات معرفى شده‌اند، عشق مى‌ورزد؛ پس بايد به طلب كليه برنامه‌هاى خير برخاست و براى انجام خيرات خود را به آب و آتش زد.

انسانى كه به اين امور بى‌تفاوت است يا كه اين برنامه‌ها جزء خواسته‌هاى او نيست، نمى‌تواند ادعاى اميد كند. اميد مخصوص كسانى است كه در مزرعه دنيا به پاشيدن بذر نيكى و عبادت اقدام كرده‌اند و به هر كار خيرى آراسته شده‌اند و به اميد برداشت محصول در هر دو دنيا، زندگى مى‌كنند.

اين اميد پس از آن همه طلب و خواسته، اميد صحيحى است و بلكه اصل اميد است و طلب و خواسته واقعى زاييده اين اميد است.

قرآن مى‌فرمايد:

[فمن كان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملا صالحا][١].

پس كسى كه ديدار [پاداش و مقام قرب‌] پروردگارش را اميد دارد، پس بايد

[١] -كهف( ١٨): ١١٠.