عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٥ - گناهان كبيره از نظر بزرگان

و ناچيز شمرد؛ چنانچه در اخبار بسيارى آمده است:

گناه را كوچك نشماريد؛ زيرا نافرمانى شخص بزرگ، بزرگ است و مخالفت با پروردگار جليل سنگين‌[١].

ولى اين موضوع منافات ندارد كه برخى از گناهان نسبت به خود بزرگتر از برخى ديگر باشد و به صغائر و كبائر تقسيم گردد كه اگر از كبائر كناره‌گيرى شود صغائر آنها آمرزيده گردد و ارتكاب كبيره و اصرار بر صغيره با عدالت منافات دارد.

اما در رابطه با شماره گناهان كبيره، برخى آنها را هفت عدد دانسته‌اند:

١- شرك به خدا ٢- آدم كشى ٣- تهمت زنا زدن به زن پاكدامن ٤- خوردن مال يتيم ٥- زنا ٦- فرار از جنگ ٧- عقوق والدين.

و عده‌اى ١٣ گناه ديگر را به آن اضافه كرده‌اند:

١- لواط ٢- جادوگرى ٣- رباخوارى ٤- غيبت ٥- سوگند دروغ ٦- شهادت ناحق ٧- ميخوارى ٨- بى‌احترامى به كعبه ٩- دزدى ١٠- پيمان‌شكنى ١١- تعرب‌[٢] بعد از هجرت ١٢- نوميدى از رحمت خدا ١٣- ايمنى از مكر پروردگار.

و بعضى ديگر از علما و بيداران راه حق، ١٤ گناه ديگر بر گناهان بالا افزوده‌اند:

١- خوردن مردار ٢- خوردن خون ٣- خوردن گوشت خوك ٤- خوردن قربانى براى غير خدا ٥- خوردن هر حرامى مانند رشوه تحت عنوان سحت ٦- قماربازى ٧- كم‌فروشى ٨- كمك به ظالم ٩- حبس حق مردم بدون دست‌تنگى ١٠- اسراف ١١- تبذير ١٢- خيانت ١٣- اشتغال به كارهاى بيهوده ١٤- اصرار ورزيدن بر گناهان صغيره.

[١] -وسائل الشيعة: ١٥/ ٣١٣، باب ٤٣، حديث ٥/ ٢٠٦.

[٢] -تعرب: اخلاق و رفتارش شبيه عربها شد( عربهاى زمان جاهليت).