عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦٣ - اميد در روايات

فرمود: قسم به آن كه غير از او خدايى نيست هرگز خير دنيا و آخرت نصيب مؤمنى نمى‌شود، مگر به گمان نيك و اميد به فضل خدا و نيكى اخلاقش و خوددارى از غيبت مؤمنان و قسم به خدايى كه غير از او خدايى نيست مؤمنى را بعد از توبه و استغفار عذاب نمى‌كند؛ مگر به گمان بدى كه به حق و كوتاهى داشتنش از اميد به رحمت حق و سوء خلق و غيبتش از مؤمنان به خدايى كه غير از او خدايى نيست. گمان عبد به خدا هرگاه گمان نيك باشد خداوند با او برابر گمانش معامله مى‌كند؛ زيرا خدا كريم است و نيكى‌ها به دست اوست، حيا مى‌كند كه عبد به او حسن ظن بورزد و او با بنده‌اش برخلاف ظن و اميدش معامله نمايد. گمان نيك به خدا ببريد و به حضرت او رغبت كنيد.

فى الحديث أن أعرابيا قال: يا رسول الله من يلى حساب الخلق؟ فقال: الله تبارك وتعالى قال: هو بنفسه؟ قال: نعم فتبسم الأعرابى فقال رسول الله ٦:

مم ضحكت يا أعرابى؟ فقال: إن الكريم إذا قدر عفا، وإذا حاسب سامح فقال النبى ٦ صدق الأعرابى ألا لا كريم أكرم من الله تعالى هو أكرم الأكرمين ثم قال: فقه الأعرابى‌[١].

عربى به پيامبر ٦ گفت: فردا حساب مردم با كيست؟ فرمود: با خداى تبارك و تعالى، عرضه داشت: با خود اوست؟ فرمود: آرى، عرب خنديد، پيامبر ٦ فرمود: براى چه خنديدى؟ عرض كرد: كريم به هنگام قدرت، گذشت مى‌كند و زمان حساب سهل‌انگارى مى‌نمايد. پيامبر ٦ فرمود:

اعرابى راست گفت، بدانيد كريمى كريمتر از خدا نيست و اوست بخشنده‌ترين بخشندگان، سپس فرمود: اعرابى به نهايت فهم رسيد.

[١] -محجة البيضاء: ٧/ ٢٦٢.