______________________________
(١). تلگراف امير لشكر شمال غرب به رئيس اركان حرب كل قشون، ٢٨/ ١٠/ ١٣٠٠، اسناد مؤسسه مطالعات و پژوهشهاى سياسى، س ١٣٠٠، پ ٩٧، ص ٥٨.

(٢). در پى درج مطلبى در شماره صد و پنجاه روزنامه گلستان تحت عنوان «دو مكتوب مهم» و در شماره سى و هشتم روزنامه عصر آزادى با عنوان «اينك اسناد» درباره تحصن مير عباس در كنسولگرى انگليس در شيراز، كنسول انگليس با انتشار ابلاغيه‌اى اعلام نمود: هيچ رابطه خصوصى با مير عباس نداشته و فقط در يك مسافرت آن هم در بين راه، يك شب با او ملاقات داشته است و با بيان اين مطلب كه پناهنده شدن افراد به كنسولگرى‌ها امرى معمول مى‌باشد، سعى در توضيح و تبيين اين موضوع داشت. (اسناد وزارت خارجه، س ١٣٠٠، ك ٥١، پ ٢، ص ٢٨).

(٣). چند روز پس از خروج مير عباس از كنسولگرى انگليس در شيراز و تحصن در ايالت فارس وى دو نامه شكايت‌آميز به كنسولگرى انگليس ارسال كرد، حاكى از اينكه در خصوص رسيدگى به امور او مسامحه شده و خواستار پناهنده شدن مجدد به كنسولگرى انگليس در شيراز شد، پس از موافقت كنسولگرى انگليس مير عباس مجددا در ساختمان كنسولگرى بست نشست. (اسناد وزارت خارجه، س ١٣٠٠، ك ٥١، پ ٢، ص ٢٨).

(٤). ابلاغيه كنسولگرى انگليس در شيراز، ٢/ ١٢/ ١٣٠٠، اسناد وزارت خارجه، س ١٣٠٠، ك ٥١، پ ٢، ص ٢٨).

(٥). روزنامه شرق نزديك، ١٩ ژانويه ١٩٢٢.

(٦). مراسله رئيس مجلس شوراى ملى، به وزارت داخله، ٢٨/ ١٠/ ١٣٠٠، اسناد ملى ايران، س ١٣٠٠، شم ت ٢٩٠٠٠٦٤٦٠.

(٧). اسناد وزارت خارجه، س ١٣٠٠، ك ٢/ ١٥، پ ٥٥ ص ٤.

(٨). تلگراف وزارت خارجه به سفارت روسيه، ١/ ١١/ ١٣٠٠، اسناد وزارت خارجه، س ١٣٠٠، ك ٢/ ١٥، پ ٥٥، ص ٣.

(٩). مراسله سفارت شوروى به وزارت خارجه، ٨/ ١٢/ ١٣٠٠، اسناد وزارت خارجه، س ١٣٠٠، ك ٢/ ١٥، پ ٥٥، ص ٥.

(١٠). تلگراف دبير الوزاره به كارگزارى كل آذربايجان، ٢٩/ ١٠/ ١٣٠٠، اسناد وزارت خارجه، س ١٣٠٠، ك ٤٥، پ ١، ص ٦.