(٣). سيد طه حدود سال ١٢٧٠ ش، متولد شد. از شخصيت‌هاى كرد منتفذ در رواندوز بود كه رياست خاندان شيخ بهايى نرى شمس دينان در كشور عراق را دارد. به اعتقاد سيد طه به دست آوردن خودمختارى براى كردستان بهتر از اتكاء به ايرانيان است. سيد طه مدت طولانى را در زندان روس‌ها و عثمانى‌ها گذراند.

اسماعيل آقا سميتقو از منسوبين نزديك او بود و در منطقه اروميه مال‌ومنال فراوانى داشت. سيد طه به زبان‌هاى كردى و فارسى و تركى و روسى تسلط داشت.

در سال ١٩٢٨، تسليم دولت ايران شد و در تهران تحت نظر قرار گرفت. در سال ١٩٣٠ با سرگرد نوئل(Noel) رئيس امور سياسى سفارت انگليس ملاقات و مذاكره كرد. در سال ١٩٣٧ م مشكلات مالى پيدا كرد زيرا متنفذين مخالفش با ادعاى مالكيت بر اراضى او، ثروتش را از دستش گرفتند. و او براى رفع اين مشكلات حق خروج از تهران را نداشت. (آينده، س ١٣٧٢، شم ٤- ٦، ص ٤٠٥).

(٤). همان، ص ٧٦

(٥). همان.

(٦). روزنامه ايران ١٥/ ٨/ ١٣٠٠، ص ٢.

(٧). تلگراف ايالت آذربايجان به وزارت داخله، ١٥/ ٨/ ١٣٠٠، اسناد مجلس، د ٤، ك ٧، ج ٢/ ٣، پ ١٥.

(٨). روزنامه اتحاد، ١٦/ ٨/ ١٣٠٠، ص ١.

(٩). مراسله وزارت داخله به رئيس الوزراء، ١٥/ ٨/ ١٣٠٠، اسناد ملى ايران، شم ت ٢٩٣٠٠١٤٧٩.

(١٠). روزنامه اتحاد، ١٥/ ٨/ ١٣٠٠، ص ١.