مفتح الملك بعد از اعلام اين خبر تصريح كرد هدف آقا پطرس از سفر به رم اينست كه بتواند پاپ را متقاعد نمايد، حمايت جهان مسيحيت را از استقلال آشورى‌ها جلب نمايد. ٣

* جلوگيرى از ورود افراد به روسيه‌

حكومت مركزى «هودان» ٤ ورود همه افراد به غير از حاملين غله و مكاريان را، بدون دريافت تذكره و تأييد كنسولگرى روسيه در مشهد ممنوع نمود و اعلام كرد كسانى كه اين قانون را رعايت نكنند به شدت مجازات خواهند شد. ٥

* تقاضاى شركت آمريكايى «گولد» براى دريافت اسامى شركت‌هاى ايرانى‌

يك شركت تلمبه‌سازى آمريكائى به نام گولد(Gauld) از سفارت ايران در واشنگتن خواست اسامى بعضى شركت‌هاى ايرانى در اختيار آنان قرار داده شود تا بتوانند با آنان باب مراوده و معامله را باز نمايند. ٦

* اعطاى لقب به پسر و برادر سردار ارشد.

پس از فوت سردار ارشد كه مدتى رياست اردوى نيروهاى قراجه‌داغى را بر عهده داشت از سوى دولت، رياست اردو به برادرش سردار عشاير واگذار گرديد و بنا به پيشنهاد والى آذربايجان، و به پاس خدمات سردار ارشد، لقب اميرارشد كه لقب سابق سردار ارشد بود به پسر وى نصرت اللّه خان اعطا گرديد. ٧

* ورود وزيرمختار دولت ايران در افغانستان به كابل‌

امروز اعتلاء الملك وزيرمختار دولت ايران در افغانستان به كابل وارد شد و از طرف دولت آن كشور از وى پذيرايى به عمل آمد. ٨

* استرداد تعدادى از ژاندارم‌هاى فرارى به ايران‌

سيد حسين خان كه از طرف كلنل على خان براى بازگرداندن ژاندارم‌هايى كه در هنگام هجوم اكراد، به سوى عشق‌آباد، متوارى شده و مأمورين محلى روس نيز آنان را توقيف نموده بودند به روسيه سفر كرده بود، موفق شد سى و هشت ژاندارم و دو صاحب‌منصب را از مأمورين محلى روس تحويل بگيرد.

ولى مأمورين استرداد اسلحه و ديگر وسايل ژاندارم‌ها را به صدور حكم از سوى وزيرمختار روسيه در تهران منوط كرده و گفتند تا سفير از تهران حكمى ندهد و گيرنده را معرفى نكند، اسلحه و ديگر وسايل ژاندارم‌ها را تحويل نمى‌دهند، ضمن آنكه ژاندارم‌هاى حامل وجه را نيز كه از كلات دستگير كرده بودند تحويل ندادند. ٩

______________________________
(١). گزارش‌هاى كنسولگرى انگليس در مشهد، ص ١٨٧.

(٢). آسوريان كوهستان با قبايل كرد همسايه بودند و چون داعيه استقلال داشتند، بيشتر اوقات با آنان در جنگ و ستيز بودند. مبلغين بيگانه از اوايل قرن ١٩ م، درگيرى‌هاى ميان كردها و آسوريان را گزارش كرده‌اند، كشاكش‌هايى كه در ١٢٥٧ ق/ ١٨٤١ م روى داد به شكست آسوريان انجاميد و آنان را مجبور كرد تا به استحكامات پناه ببرند. در ١٢٥٩ ق/ ١٨٤٣ م، يك مبلغ انگليسى وعده كمك به آنان داد و آسوريان با اين دلگرمى بر خصومت خود با كردها افزودند و چون وعده‌هاى وى پوچ بود، در نتيجه درگيرى‌ها، بسيارى از آسوريان كشته شدند. سرانجام دولت عثمانى ضرورى ديد كه كشمكش‌هاى كردها و آسوريان را متوقف كند، ليكن كوشش عثمانى‌ها نيز