روز شمار تاريخ معاصر ايران - فراهانى، حسن - الصفحة ٢٢٠
دوشنبه ٦ تير ١٣٠٠/ ٢٧ ژوئن ١٩٢١/ ٢٠ شوال ١٣٣٩
* ديدگاه مردم ايران درباره انگليس
«آرميتاژ اسميت»، مستشار مالى انگليس در ايران گزارش داد: لازم است كه احساس نارضايتى گسترده عليه هرچيز انگليسى در حال حاضر درك شود، قرارداد ايران و انگليس كليه افرادى را كه عقايد آزادىخواهانه داشتند، منزجر كرد و دولت سابق [دولت سيد ضياء الدين طباطبايى]، كه مردم آن را پرورده انگليسىها مىپنداشتند، كليه محافظهكاران را به خشم آورده است. البته، تبليغات روسى هم به اين طرز فكر دامن مىزند. ١
[تصوير] سيد ضياء الدين طباطبايى
* قرنطينه در آستارا
امروز چهل و يك نفر ايرانى، بدون تذكره ٢ از آستاراى روس به ايران وارد شدند در حاليكه، شش نفر از آنان بيمار و دو نفر از اين بيماران به وبا مبتلا بودند. همه اين افراد در آستارا ٣ تحت قرنطينه ٤ نگهداشته شدند.
دكتر محمد خان از آستارا طى تلگرافى به رئيس مجلس حفظ الصحه ٥ اعلام كرد كه هيچ امكاناتى براى كمك به اين افراد در اختيار ندارند. ٦
* ورود يك كشتى جنگى به آستاراى روسيه
يك كشتى جنگى روسى در آستاراى روسيه لنگر انداخت.
متعاقب ورود اين كشتى روسها پل سرحدى ايران و روس را بسته و از عبور و مرور اهالى جلوگيرى كردند.
خبرهايى كه از روسيه مىرسيد حاكى از آن بود كه، روسها در آستاراى روسيه مشغول سربازگيرى هستند و يك هزار نفر نيروى نظامى را نيز به پست مرزى «مينوار» اعزام كردهاند. ٧
______________________________
(١).
The Report by Armitage- Smith in Norman to Curzon, ٧٢ June ١٢٩١, Fo ٦١٤/ ٨٦
. (٢). تذكره: پاسپورت و گذرنامه را در آن روزگار تذكره مىگفتند.
(٣). نام بندر و مركز تجارتى در غرب درياى خزر مىباشد و در مصب رودى به همين نام. اين شهر را رود آستارا به دو بخش تقسيم مىكند، بخش شمالى، آستاراى روسيه و بخش جنوبى آستاراى ايران است.
(٤). قرنطينه: قرنطين. جايى كه در آن مسافران و عابران را مورد بازرسى قرار مىدهند و از ورود بيماران جلوگيرى به عمل مىآورند اين كلمه از واژه فرانسوى «كارانتن»(Quran taine) ، گرفته شده است.
(٥). بهداشت. آن علمى كه از پيدايش بيمارىها پيشگيرى كند. در قديم به اداره بهداشت، اداره حفظ الصحه مىگفتند. (م).
(٦). تلگراف دكتر محمد خان از آستارا به رئيس مجلس حفظ الصحه دولتى، ٦/ ٤/ ١٣٠٠، اسناد وزارت خارجه، س ١٣٠٠، ك ٣٢، پ ٦، ص ٣٧.
(٧). تلگراف كارگزار اردبيل به وزير خارجه، ١١/ ٤/ ١٣٠٠، اسناد وزارت خارجه، س ١٣٣٩ ق، ك ١/ ١٥، پ ٤٥، ص ٧.