ما مى‌گويم سبب اين امر فراهم است؛ زيرا فقيه [جامع الشرايط] از جانب امام عليه السّلام منصوب است و به همين سبب احكامش نافذ است و در اجراى حدود بايد او را يارى كرد».

٤. وى در كتاب قواعد الاحكام مى‌نويسد: «... و اما اقامه الحدود، فانها الى الامام خاصه او من ياذن له و لفقهاء الشيعه فى حال الغيبه ذلك ... و لفقهاء الحكم بين الناس من الامن من الظالمين، و قسمه الزكوات و الاخماس و الافتاء ...:[١] حق اقامه حدود از آن امام معصوم عليه السّلام و يا كسى است كه از سوى آن حضرت مأذون باشد. در زمان غيبت اين حق از آن فقهاى شيعه است و حكومت ميان مردم در صورت ايمنى از ظالمان و نيز تقسيم زكات و خمس و افتا، از آن فقهاست».

٥. علامه ضرورت اقامه حدود را علاوه بر دليل نقلى، با دليل عقلى نيز ذكر مى‌كند: «لنا: ان تعطيل الحدود يفضى الى ارتكاب المحارم و انتشار المفاسد و ذلك امر مطلوب الترك فى نظر الشرع و لنا ما رواه عمر بن حنظله و غير ذلك من الاحاديث الداله على تسويغ الحكم للفقهاء و هو عام فى اقامه الحدود و غيرها: تعطيل حدود به ارتكاب محارم و انتشار مفاسد منجر مى‌شود كه بى‌ترديد شارع به آن راضى نيست. [دليل نقلى اينكه‌] حديث عمر بن حنظله و مانند آن دلالت مى‌كند بر جواز اجراى حكم براى فقها، و آن عام است در اقامه حدود و غير آن».[٢] علّامه حلّى در كتاب تبصره المتعلمين نيز اقامه حدود را براى فقها جايز و در حوزه اختيارات آنها مى‌داند. «للفقهاء اقامتها حال الغيبه من الامن و يجب على الناس مساعدتهم و لهم الفتوى و الحكم بين الناس مع‌الشرايط المبيحه للفقهاء ...».[٣] «براى فقها اقامه حدود در صورت ايمن بودن از ضرر جايز مى‌باشد و بر مردم واجب است كه آنها را يارى دهند و وظيفه فقهاى جامع الشرايط فتوا دادن و بيان احكام الهى و قضاوت كردن بين مردم است».

٦. علامه قدّس سرّه در جايى آورده است: «كل من خرج على امام عادل وجب قتاله على من يستنهضه الامام او نائبه على الكفايه ...:[٤] اگر كسى بر امام عادل خرج و شورش كند، قتال با او بر هر كسى كه امام يا نايب امام او را امر به جنگ كند، واجب است».

وى در كتاب قواعد الاحكام، نايب امام را به نايب عام (فقها) و نايب خاص تفسير مى‌كند: «كل من خرج على امام عادل فهو باغ و يجب قتاله على كل من يستنصره الامام او من نصبه عموما او

[١] . علامه حلى، قواعد الاحكام، ج ١، ص ٥٢٥ و ٥٢٦.

[٢] . همو، مختلف الشيعه، ج ٤، ص ٤٦٣ و ٤٦٤.

[٣] . همو، تبصره المتعلمين، ص ٨٤.

[٤] . علامه حلى، ارشاد الأذهان، كتاب جهاد.