٢١٧- خون استحاضه بر خلاف حيض قبل از نُه سالگى و پس از پنجاه سالگى و نيز بلافاصله دنبال حيض ديده مى‌شود و حدّى هم براى مدّت آن نيست، پس ممكن است قسمتى از روز- و لو يك لحظه- ديده شود، و يا چند ماه استمرار داشته باشد، بنابر اين خونى كه نشانه‌هاى حيض را نداشته و خون جراحت يا بكارت هم نباشد محكوم به استحاضه است؛ حتى اگر زن شك داشته باشد خونى كه ديده استحاضه است يا از خونهاى ديگر، چنانچه نشانه خونهاى ديگر را نداشته باشد بنابر احتياط واجب حكم استحاضه را دارد.

٢١٨- استحاضه بر سه نوع است: ١- استحاضه قليله، ٢- استحاضه متوسّطه، ٣- استحاضه كثيره.

٢١٩- زن مستحاضه براى شناخت نوع استحاضه خود واجب است با گذاشتن مقدارى پنبه داخل فَرج، خون را وارسى كند[١] كه اگر خون فقط روى پنبه را بگيرد و در آن فرو نرود استحاضه قليله است؛ و چنانچه در پنبه فرو رود- اگرچه در يك گوشه آن- ولى از پشت پنبه پيدا نباشد استحاضه متوسطه است؛ و در صورتى كه از پنبه نفوذ كند و به دستمالى كه نوعاً زنها براى جلوگيرى از خون مى‌بندند برسد استحاضه كثيره مى‌باشد.

احكام استحاضه:

٢٢٠- در استحاضه قليله، زن مستحاضه بايد براى هر نماز يك وضوء بگيرد، و پنبه را هم عوض كند يا تطهير نمايد، و اگر خون به ظاهر عورت رسيده باشد آن را آب بكشد.

٢٢١- در استحاضه متوسطه زن مستحاضه بايد براى نماز صبح غسل كند، و بنابر احتياط مستحب وضوء هم بگيرد، و تا صبح روز بعد براى نمازهاى خود كارهاى استحاضه قليله را كه در فقره قبل گفته شد انجام دهد؛ و اگر عمداً يا از روى فراموشى براى نماز صبح غسل نكند، بايد براى نماز ظهر و عصر غسل كند؛ و اگر براى نماز ظهر و عصر غسل نكند، بايد پيش از نماز مغرب و عشاء غسل نمايد- چه خون بيايد يا خون قطع شده باشد- و نمازهايى را كه بدون غسل خوانده است دوباره بخواند.

٢٢٢- در استحاضه كثيره مستحاضه بايد علاوه بر كارهاى استحاضه متوسطه، براى هر نماز

[١] - پنبه نه زياد به هم فشرده باشد كه مانع نفوذ خون شود، و نه به قدرى كم و سست كه خون فوراً از آن عبور نمايد.