منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٥ - احكام استحاضه

از وقتى كه براى نماز قبلى مشغول غسل شده ديگر خون نيامده است، لازم نيست دوباره غسل كند.

٢٢٨- مستحاضه‌اى كه غسل بر او واجب مى‌باشد، در صورتى روزه‌اش صحيح است كه غسلهايى را كه براى نمازهاى او واجب است انجام دهد؛ و اگر براى نماز مغرب و عشاءِ شبى كه مى‌خواهد فرداى آن را روزه بگيرد غسل نكند، بنابر احتياط واجب بايد قبل از اذان صبح غسل نمايد؛ و امّا وضوء در صحّت روزه مدخليّت ندارد.

٢٢٩- اگر مستحاضه نتواند خود را وارسى كند، بايد به آنچه مسلّماً وظيفه او است عمل كند، مثلًا اگر نمى‌داند استحاضه او قليله است يا متوسطه، بايد كارهاى استحاضه قليله را انجام دهد؛ و اگر نمى‌داند استحاضه او متوسطه است يا كثيره، بايد كارهاى استحاضه متوسطه را انجام دهد؛ ولى اگر بداند سابقاً استحاضه او از كدام قسم بوده است، بايد بر طبق حكم همان قسم رفتار نمايد.

٢٣٠- اگر خون استحاضه در باطن باشد و بيرون نيايد، وضوء و غسل را باطل نمى‌كند؛ ولى اگر بيرون بيايد، هرچند كم باشد وضوء و غسل را باطل مى‌كند.

٢٣١- اگر مستحاضه بداند پيش از گذشتن وقت نماز به كلّى پاك مى‌شود يا به اندازه خواندن نماز خون بند مى‌آيد، بايد صبر كند و نماز را در وقتى كه پاك است بخواند؛ و اگر مبادرت به نماز كند، بايد آن را اعاده نمايد؛ مگر اينكه عمل او با قصد قربت بوده و معلوم شود خون هم تا آخر وقت نماز ادامه داشته است.

٢٣٢- اگر خون استحاضه قطع نمى‌شود، چنانچه براى مستحاضه ممكن باشد و ضرر هم نداشته باشد، بايد بعد از وضوء يا غسل با وسيله‌اى از بيرون آمدن آن جلوگيرى نمايد؛ و اگر كوتاهى كند و خون بيرون آيد، بايد دوباره غسل كند، و اگر نماز هم خوانده است بايد دوباره آن را بجا آورد.

٢٣٣- اگر در موقع غسل استحاضه خون قطع نشود، غسل صحيح است؛ ولى اگر در بين غسل، استحاضه متوسطه زن كثيره شود، بايد غسل را از سر بگيرد.

٢٣٤- اگر در بين نماز خون بند بيايد، و مستحاضه نداند كه در باطن هم قطع شده است يا نه، چنانچه بعد از نماز بفهمد كه در باطن هم قطع شده بود، بايد وضوء بگيرد يا غسل كند و نماز را دوباره بجا آورد.