منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٣٠ - دوم - وصيت عهديه

مى‌شوند و بر او واجب است آنها را انجام دهد؛ و اگر قدرت ندارد، بايد وصيّت كند كه از مالش براى اداء آنها اجير بگيرند و يا به وليّش- پسر بزرگترش- اطلاع دهد تا شخصاً يا توسط اجير براى او بجا آورد. همچنين در صورتى كه مالى دارد، بايد براى پرداخت هر گونه واجب مالى كه بر ذمّه دارد مانند خمس، زكات، حج، مظالم عباد، نذر و كفاره اقدام نمايد، البته وجوب پرداخت واجبات مالى وجوه شرعيّه منحصر به زمان مشاهده نشانه‌هاى مرگ نيست، بلكه هر وقت بتواند بايد آنها را بپردازد.

١٤٨٢- وقتى انسان نشانه‌هاى مرگ را در خود ديد، بايد حقوق ماليّه مردمى مانند ضمانات و ارش جنايات و امانت‌ها را به صاحبانشان يا به وكيل آنها ردّ كند؛ و اگر ممكن نيست، بايد آنها را به حاكم شرع بدهد؛ و اگر به حاكم شرع دسترسى ندارد و ورّاث او امينند، به آنها اطلاع دهد؛ و اگر وراث امين نيستند، وصيّت كند و شاهد بگيرد و اسم صاحب مال و خصوصيات جنس مال و محل آن را به وصىّ و شاهد بگويد. ١٤٨٣- وصيّت به شهادتين و اقرار به نبوت پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامت ائمه عليهم السلام و همه آنچه پيغمبر صلى الله عليه و آله خبر داده، مستحب مى‌باشد.

سوم- اقسام وصيّت:

وصيّت بر دو قسم است: ١- وصيّت تمليكيّه، ٢- وصيّت عهديّه.

اول- وصيّت تمليكيّه:

وصيّت تمليكيّه آن است كه موصى‌ در زمان حياتش بطور انشاء تمليك، مالكيّت عين يا منفعت مالى را به ديگرى واگذار كند تا پس از فوتش آن را تصرف نمايد و يا او را بر فك ملك يا تعلق حقى مسلط نمايد، مثلًا بگويد مالكيّت اين زمين يا منفعت و يا فلان حقى كه قابل انتقال است به فلانى واگذار نمودم كه پس از مرگم به تصرف و يا در اختيار او درآيد.

دوم- وصيّت عهديّه:

وصيّت عهديّه آن است كه موصى‌ انشاء تمليك عين يا منفعت آن، و يا تسلط بر حق و فك ملك را بر عهده وصىّ قرار دهد كه پس از مردنش وصىّ مالكيّت مال يا منفعت و يا تسلط بر حق‌