منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١١٠ - دسته دوم - شروط لباسى

شرط چهارم- لباس نمازگزار از اجزاء حيوان حرام گوشت نباشد:

٥٦٨- لباس نمازگزار نبايد از مو يا پشم يا كرك يا پوست حيوانى كه گوشت آن بالأصالة حرام است- مانند گربه و ...- تهيه شده باشد، بلكه اگر يك مو از آن حيوان هم همراه نمازگزار باشد، نمازش باطل است؛ ولى اگر از حيوانى باشد كه بالعرض حرام است- مانند گوسفندى كه نجاستخوار شده يا بره‌اى كه استخوانش از شير خوك محكم شده است- اشكال ندارد.

٥٦٩- اگر مو يا عرق يا آب دهان مسلمانى بر بدن يا لباس نمازگزار باشد اشكال ندارد؛ و همچنين است اگر مرواريد يا موم يا عسل همراه او باشد.

٥٧٠- اگر نمازگزار با لباسى نماز بخواند كه نمى‌داند يا فراموش كرده آن لباس از حيوان حرام گوشت تهيه شده است، نمازش صحيح مى‌باشد.

شرط پنجم- لباس مرد نمازگزار طلاباف نباشد:

٥٧١- لباس مرد نمازگزار نبايد طلاباف باشد، و پوشيدن لباس طلاباف، انگشتر، دستبند و گردنبند طلا براى مرد در هر حال حرام است- چه در حال نماز و چه در غير نماز- و نماز با آن باطل مى‌باشد؛ ولى پوشيدن آن براى زن در هر حال اشكال ندارد.

٥٧٢- اگر مردى نداند يا فراموش كند يا شك داشته باشد كه انگشتر يا لباس او از جنس طلا است، و با آن نماز بخواند، نمازش صحيح است.

شرط ششم- لباس مرد نمازگزار ابريشم خالص نباشد:

٥٧٣- لباس مرد نمازگزار- حتى عرقچين و بند شلوارش- نبايد ابريشم خالص باشد، و در غير نماز هم پوشيدن ابريشم خالص براى مرد حرام است، و همچنين است براى خنثاى مشكل؛ ولى پوشيدن لباس ابريشم براى زنان در هر حال اشكال ندارد.

٥٧٤- پوشيدن لباس غصبى و ابريشم خالص و لباس طلاباف و لباسى كه از مردار يا حيوان حرام گوشت تهيه شده است در حال ناچارى مانعى ندارد، و نيز كسى كه ناچار است لباسى بپوشد و لباس ديگرى غير از اينها ندارد، مى‌تواند با اين لباسها نماز هم بخواند؛ ولى اگر ناچار نيست، بايد به دستورى كه براى برهنگان گفته شد برهنه نماز بخواند.

٥٧٥- احتياط لازم آن است كه مرد لباس زنانه و زن لباس مردانه نپوشد؛ ولى اگر بپوشد و با آن‌