منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨ - چگونگى نجس شدن چيزهاى پاك

شده است، مثلًا همسر انسان بگويد ظرف يا چيزى كه در دست او است نجس مى‌باشد.

چگونگى نجس شدن چيزهاى پاك:

٨٣- تمام اشياء مادّىِ پاك به صِرف ملاقات و سرايت رطوبت نجس مى‌شوند؛ به استثناء سه چيز كه عبارتند از: ١- بدن حيوان، ٢- باطن انسان، ٣- چيزى كه در داخل بدن با نجاست ملاقات كند.

٨٤- اگر عين نجاست به بدن حيوانى برسد، فقط همان عين نجاست نجس است، و چنانچه نجاست از بدن آن حيوان برطرف شود، جاى آن پاك مى‌باشد.

٨٥- جاهايى از بدن انسان كه ظاهر نيستند- مانند داخل دهان و معده و ...- به سبب ملاقات با نجاست نجس نمى‌شوند، پس اگر عين نجس يا لقمه متنجس به داخل دهان برسد، برطرف كردن آنها كافى است، و شستن دهان واجب نيست؛ اگرچه بهتر است دهان را با مضمضه شستشو داد.

٨٦- اگر چيزى از خارج بدن داخل بدن شود و به نجاست برسد، درصورتى كه بعد از بيرون آمدن آلوده به نجاست نباشد پاك است.

٨٧- اگر خون از لاى دندان بيرون آيد و در آب دهان از بين برود، آب كشيدن داخل دهان لازم نيست، و اگر دندان مصنوعى هم در دهان باشد، آب كشيدن آن لازم نيست.

٨٨- اگر غذا لاى دندانها مانده باشد و داخل دهان خون بيايد و به آن برسد نجس نمى‌شود.

٨٩- روغن و عسل و شيره و امثال اينها كه گاهى جامد و گاهى مائع هستند، چنانچه با نجاست ملاقات كنند، و به گونه‌اى روان باشند كه اگر مقدارى از آنها را بردارند جاى آن پر شود، در حكم مائع مى‌باشند، و همه قسمتهاى آنها نجس مى‌شود؛ و چنانچه طورى باشند كه اگر مقدارى از آنها را بردارند جاى آن خالى مى‌ماند- اگرچه بعداً پر شود- در حكم جامد هستند، و فقط مقدارى كه نجاست به آن رسيده است نجس مى‌باشد و بقيه پاك است.

٩٠- اگر نجس العين- مانند سگ و خوك- بر روى گِل راه برود، فقط جاى پاى آن نجس مى‌شود؛ مگر اينكه گِل به قدرى شُل و روان باشد كه به اطراف و جوانب منتقل گردد.

٩١- خلط غليظى كه از بينى يا گلو خارج مى‌شود، اگر همه آن را خون گرفته باشد، تمام آن نجس است؛ ولى اگر مقدارى از آن را خون فرا گرفته باشد، تنها همان مقدار نجس مى‌باشد.