براى او برگزينند و براى دختر نامهاى زنان صالحه و شايسته به ويژه نام «فاطمه»، ٨- كنيه و لقب براى او بگذارند، ٩- روز هفتم ولادت سر نوزاد را بتراشند و او را ختنه نمايند و وليمه ختنه بدهند و عقيقه نمايند يعنى گوسفند يا گاو و يا شتر قربانى نمايند و مى‌شود روز هفتم عقيقه، ختنه و وليمه را يكجا انجام داد، ١٠- به وزن موهاى تراشيده شده سر نوزاد طلا يا نقره صدقه دهند، ١١- ختنه پسر به خودى خود واجب است و در زمان بلوغ بايد ختنه شده باشد، و شرط صحت طواف واجب و مستحب نيز مى‌باشد؛ ولى ظاهراً شرط صحت نماز و سائر عبادات نيست، ١٢- پايين گوش راست و بالاى گوش چپ او را سوراخ كنند، ١٣- به كسى كه فرزنددار شده تبريك بگويند.

احكام مربوط به عقيقه:

١٧٩٤- عقيقه كردن براى نوزاد مستحب است و راجع به آن بسيار سفارش شده و در سلامت و بقاى فرزند تأثير بسزايى دارد و اگر از روز هفتم تأخير افتد استحباب آن ساقط نمى‌شود، بلكه اگر عقيقه را تا بلوغ كودك تأخير اندازند مستحب است خود او هرگاه توان داشته باشد عقيقه كند، بلكه اگر شك داشته باشد كه براى او عقيقه كرده‌اند يا نه، باز هم مستحب است عقيقه كند، هرچند سن او زياد باشد، و مستحب است در وقت ذبح حيوان عقيقه، دعاى مخصوصى رابخوانند.[١]

١٧٩٥- حيوانى كه براى عقيقه انتخاب مى‌شود بايد شتر يا گاو و يا گوسفند باشد و بهتر است شرائط قربانى در آن رعايت شود.

١٧٩٦- عقيقه در نوزاد پسر و دختر فرق نمى‌كند؛ ولى بهتر است عقيقه براى پسر حيوان نر، و براى دختر حيوان ماده باشد.

١٧٩٧- بهتر است عقيقه را به طور ساده و با آب و نمك بپزند و حداقل ده نفر از مؤمنان را براى خوردن آن دعوت كنند تا از آن بخورند و براى نوزاد دعاء كنند و مى‌توانند گوشت عقيقه را ميان مؤمنان تقسيم نمايند و از آنان بخواهند تا براى نوزاد دعاء كنند و مستحب است يك چهارم آن را براى قابله بفرستند و اگر قابله در دسترس نباشد به مادر نوزاد بدهند تا تصدّق كند.

١٧٩٨- اگر بجاى ذبح حيوان عقيقه پول آن را به فقراء بدهند كفايت نمى‌كند؛ ولى اگر پول آن را

[١] - به فقرات فقهيّه، جلد ٩، صفحه ٢٢٢ مراجعه فرماييد.