منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٨٠ - گروه اول - شرائط مختصه وجوب زكات شتر و گاو و گوسفند
يك شتر مادهاى است كه چهار سال آن تمام شده و داخل در سال پنجم شده باشد، ١٠- هفتاد و شش شتر، كه زكات آنها دو شتر مادهاى است كه دو سال آنها تمام شده و داخل در سال سوم شده باشند، ١١- نود و يك شتر، كه زكات آنها دو شتر مادهاى است كه سه سال آنها تمام شده و داخل در سال چهارم شده باشند، ١٢- صد و بيست و يك شتر و بيشتر، كه بايد يا چهل تا چهل تا حساب كنند و براى هر چهل تا يك شتر مادهاى كه دو سال آن تمام شده و داخل در سال سوم شده باشد بدهند؛ و يا پنجاه تا پنجاه تا حساب كنند، و براى هر پنجاه تا يك شتر مادهاى كه سه سال آن تمام شده و داخل در سال چهارم شده باشد بدهند؛ و يا به هر دو شكل حساب كنند؛ و در هر حال بايد طورى محاسبه كنند كه چيزى باقى نماند، و يا اگر باقى ماند از نه شتر بيشتر نباشد.
نصاب گاو:
٩١٥- گاو داراى دو نصاب است: ١- سى رأس، كه زكات آنها يك گوسالهاى است كه يك سال آن تمام شده و داخل در سال دوم شده باشد، چه نر باشد و چه ماده، ٢- چهل رأس، كه زكات آنها يك گوساله مادهاى است كه دو سال آن تمام شده و داخل در سال سوم شده باشد.
٩١٦- زكات بين اين دو نصاب واجب نيست، پس كسى كه سى و نه رأس گاو دارد، فقط بايد زكات سى رأس را بدهد.
٩١٧- زكات گاوميش همانند زكات گاو است و هر دو از يك جنس و مكمّل عدد نصاب يكديگرند.
نصاب گوسفند:
٩١٨- گوسفند داراى پنج نصاب است: ١- چهل رأس، كه زكات آنها يك گوسفند است، ٢- صد و بيست و يك رأس، كه زكات آنها دو گوسفند است، ٣- دويست و يك رأس، كه زكات آنها سه گوسفند است، ٤- سيصد و يك رأس، كه زكات آنها چهار گوسفند است، ٥- چهارصد رأس و بالاتر، كه زكات دهنده بايد آنها را صدتا صدتا حساب كند، و براى هر صدتا يك گوسفند بدهد.
٩١٩- گوسفندهاى بين دو نصاب زكات ندارند، پس اگر كسى بيش از نصاب اول- كه چهل رأس گوسفند است- داشته باشد، تا به نصاب دوم يعنى صد و بيست و يك رأس نرسد، فقط بايد