آيه‌هاى يك سوره را به پنج قسمت تقسيم كند، و يك آيه يا بيشتر از آن سوره را بخواند و به ركوع رود و بعد از ركوع سر بردارد و بدون اينكه سوره حمد را بخواند قسمت دوم از همان سوره را بخواند و دوباره به ركوع رود، و همينطور ادامه دهد تا اينكه پيش از ركوع پنجم سوره را تمام نمايد، مثلًا به قصد خواندن سوره توحيد «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» بگويد: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ» و به ركوع رود، سپس بايستد و بگويد: «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» و دوباره به ركوع رود، و بعد از ركوع بايستد و بگويد: «اللَّهُ الصَّمَدُ» و باز به ركوع رود، و پس از آن بايستد و بگويد:

«لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ» و به ركوع برود، و باز هم سر بردارد و بگويد: «وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ» و بعد از آن به ركوع پنجم برود، و بعد از سر برداشتن از ركوع دو سجده بجا آورد، و سپس برخيزد و ركعت دوم را مثل ركعت اول بجا آورد، و بعد از سجده دوم از ركعت دوم تشهّد بخواند و نماز را سلام دهد.

٤٦٧- اگر از چيزهايى كه نماز آيات براى آنها واجب است بيش از يكى اتّفاق بيفتد، انسان بايد براى هر يك از آنها يك نماز آيات بخواند، مثلًا اگر خورشيد بگيرد و زلزله هم رخ دهد، بايد دو نماز آيات بخواند.

٤٦٨- چيزهايى كه نماز آيات براى آنها واجب است، در هر شهرى اتّفاق بيفتند فقط مردم همان شهر بايد نماز آيات بخوانند، و بر مردم جاهاى ديگر واجب نيست؛ ولى اگر مكان آنها به قدرى نزديك باشد كه با آن شهر يكى حساب شود، نماز آيات بر آنها هم واجب است.

٤٦٩- اگر مكلف، خواندن نماز آيات مربوط به گرفتن خورشيد يا ماه را به قدرى تأخير بيندازد كه خورشيد يا ماه شروع به باز شدن كند، بايد نيّت اداء نمايد؛ ولى اگر بعد از باز شدن تمام قرص خورشيد يا ماه نماز آيات را بخواند، بايد نيّت قضاء نمايد، ولى اگر حوادث ديگرى- غير از گرفتن خورشيد يا ماه- مانند زلزله و رعد و برق و ... اتفاق بيفتد، مكلف بايد فوراً نماز آيات را بخواند؛ و اگر از روى بى‌اعتنائى نخواند معصيت كرده است، و تا آخر عمر بر او واجب مى‌باشد، و هر وقت بخواند اداء است.

٤٧٠- اگر در حال حيض يا نفاس زن آفتاب يا ماه بگيرد، نماز آيات بر او واجب نمى‌شود، و قضاء هم ندارد؛ ولى اگر زلزله يا رعد و برق و مانند اينها اتّفاق بيفتد، احتياط واجب آن است‌