٨٢٣- كسى كه در شب ماه رمضان جنب شده، و مى‌داند اگر بخوابد تا صبح بيدار نمى‌شود، نبايد پيش از آنكه غسل كند بخوابد؛ و چنانچه پيش از غسل، بخوابد و تا اذان صبح بيدار نشود، روزه‌اش باطل است، و قضاء و كفاره بر او واجب مى‌شود.

٨٢٤- كسى كه در شب ماه رمضان جنب شده، اگر بخوابد و بيدار شود، چنانچه احتمال بدهد اگر دوباره بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مى‌شود، مى‌تواند بخوابد؛ اگرچه بهتر است پيش از غسل، نخوابد.

٨٢٥- كسى كه در شب ماه رمضان جنب شده است و مى‌داند يا احتمال مى‌دهد كه اگر بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مى‌شود، چنانچه تصميم داشته باشد كه بعد از بيدار شدن غسل كند، و با اين تصميم بخوابد و تا اذان صبح خواب بماند، روزه‌اش صحيح مى‌باشد.

٨٢٦- كسى كه در شب ماه رمضان جنب شده است، اگر پيش از آنكه غسل كند، بخوابد و بيدار شود، و يقين كند يا احتمال دهد كه اگر دوباره بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مى‌شود، و تصميم هم داشته باشد كه بعد از بيدار شدن غسل كند، چنانچه دوباره بخوابد و تا اذان صبح بيدار نشود، بايد روزه آن روز را قضاء كند؛ و اگر از خواب دوم بيدار شود و براى مرتبه سوم بخوابد و تا اذان صبح بيدار نشود، بايد روزه آن روز را قضاء كند، و بنابر احتياط مستحب كفاره نيز بدهد.

٨٢٧- هرگاه كسى در روز ماه رمضان بعد از اذان صبح بيدار شود و ببيند محتلم شده است، روزه او صحيح مى‌باشد، اگرچه بداند پيش از اذان محتلم شده است.

٨٢٨- اگر زن نزديك اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود و براى هيچ يك از غسل و تيمم وقت نداشته باشد، يا بعد از اذان بفهمد كه پيش از اذان پاك شده بود، چنانچه روزه‌اى كه مى‌گيرد روزه واجب معيّن- مثل روزه ماه رمضان- يا روزه مستحب يا روزه‌اى باشد كه مثل روزه كفاره وقت آن معيّن نيست، روزه‌اش صحيح است؛ اما اگر روزه‌اش روزه قضاء موسّع ماه رمضان باشد، صحت آن محل اشكال است.

٨٢٩- اگر زن غسل حيض يا نفاس را فراموش كند و روزه بگيرد، و بعد از يك يا چند روز يادش بيايد، روزه‌هايى كه گرفته، صحيح مى‌باشند.

٨٣٠- زنى كه استحاضه كثيره دارد، اگر غسلهاى خود را به تفصيلى كه در احكام استحاضه گفته‌