منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٥ - پنجم - خون

٦٠- اگر از بدن انسان يا حيوان خون جهنده‌دار در حال زنده بودن گوشت يا چيز روح‌دار ديگرى جدا شود، آن چيز نجس مى‌باشد.

٦١- پوستهاى مختصر لب و جاهاى ديگر بدن كه موقع افتادنشان رسيده است پاك است، اگرچه آنها را بكنند، و نيز از پوستى كه موقع افتادنش نرسيده و آن را كنده‌اند اجتناب لازم نيست.

٦٢- گوشت و پيه و چرمى كه در بازار مسلمانان فروخته مى‌شود پاك است، ولى اگر معلوم باشد مسلمان آن را از كافرى گرفته ومعلوم نباشد از حيوان حلال گوشتى است كه به دستور شرع ذبح شده يا نه و قبلًا هم در دست مسلمان نبوده است، نجس مى‌باشد.

٦٣- چيزهاى مرطوبى مانند داروهاى روان و عطر و روغن و واكس و صابون و ... كه از خارج كشور وارد بازار اسلامى مى‌شوند، اگر انسان يقين به نجاست آنها نداشته باشد محكوم به طهارت هستند.

پنجم- خون:

٦٤- خون انسان و هر حيوانى كه خون جهنده دارد- يعنى حيوانى كه اگر رگ آن را ببرند خون از آن مى‌جهد- نجس است؛ ولى خون حيواناتى مانند ماهى، پشه، كك و ... كه خون جهنده ندارند پاك است.

٦٥- اگر حيوان حلال گوشت را به دستورى كه در شرع معيّن شده است ذبح كنند، و خون آن به مقدار متعارف بيرون رود، خونى كه در بدنش مى‌ماند- خواه در رگ حيوان باشد يا در دل و جگر آن يا در غير اينها- پاك است، و چنانچه جزء گوشت شده باشد خوردنش هم اشكال ندارد؛ امّا اگر به علت نفس كشيدن يا به واسطه اينكه سر حيوان در جاى بلندى بوده است خون به بدن حيوان برگردد يا به مقدار متعارف خارج نشود، خونى كه در بدنش مى‌ماند نجس مى‌باشد.

٦٦- خونى كه گاهى در تخم مرغ مشاهده مى‌شود نجس نيست؛ امّا خوردن آن حرام است، و نبايد لباس و بدن در حال نماز آلوده به آن باشند.

٦٧- فرو بردن خونى كه از لاى دندانها خارج مى‌شود جائز نيست؛ و چنانچه به واسطه مخلوط شدن با آب دهان از بين برود پاك است، و فرو بردن آن اشكال ندارد؛ ولى خونى كه از خارج، وارد دهان مى‌شود- هرچند در آب دهان مستهلك شده و از بين برود- بايد از آن اجتناب كرد؛