منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١١٣ - دسته سوم - شروط مكانى

و نماز در آنها صحيح مى‌باشد، و در حالتى كه از قبله منحرف مى‌شوند بايد به طرف قبله برگردد؛ و اگر به واسطه تنگى وقت يا جهت ديگر ناچار باشد در وسيله‌اى مانند ماشين كه حركت شديد دارد نماز بخواند، تا جايى كه ممكن است بايد در حركات شديد چيزى نخواند، و چنانچه از قبله منحرف شد به طرف قبله برگردد.

شرط پنجم- كوتاه سقف و كم وسعت نباشد:

٥٩١- نمازگزار نبايد در جايى كه سقف آن كوتاه است و نمى‌تواند در آنجا راست بايستد يا در جايى كه به اندازه‌اى كوچك است كه جاى ركوع و سجود ندارد نماز بخواند؛ و اگر ناچار شود در چنين جايى نماز بخواند، بايد به قدرى كه ممكن است قيام و ركوع و سجود را به طور معمول بجا آورد.

شرط ششم- جلوتر از قبر پيغمبر و أئمّه عليهم السلام نباشد:

٥٩٢- بنابر احتياط واجب نبايد نمازگزار جلوتر از قبر پيغمبر و امامان عليهم السلام نماز بخواند؛ ولى اگر نماز بخواند نمازش صحيح است.

شرط هفتم- نجس و تَر نباشد:

٥٩٣- اگر مكان نمازگزار نجس باشد، نبايد به طورى تَر باشد كه رطوبت آن به بدن يا لباس او برسد؛ ولى جايى كه پيشانى را بر آن مى‌گذارد اگر نجس باشد، در صورتى كه خشك هم باشد نماز باطل است؛ و احتياط مستحب آن است كه مكان نمازگزار اصلًا نجس نباشد.

شرط هشتم- عرفاً مسطّح باشد:

٥٩٤- جاى پيشانى نمازگزار- به تفصيلى كه در احكام سجده گفته مى‌شود- نبايد بيش از چهار انگشت بسته از جاى سر انگشتان پاى او بلندتر يا پست‌تر باشد.

شرط نهم- مرد و زن نامحرم در خلوت به نماز نايستند:

٥٩٥- بودن مرد و زن نامحرم در جايى كه كسى ديگرى آنجا نيست و كسى هم نمى‌تواند وارد آنجا شود، با احتمال وقوع معصيت حرام است؛ و احتياط واجب آن است كه در آنجا نماز نخوانند؛ ولى اگر يكى از آنها مشغول نماز باشد و ديگرى كه با او نامحرم است وارد شود، به پايان رساندن آن نماز اشكال ندارد.