منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٣٠ - دوم - شروط شاهد

شهادات‌

سه موضوع از موضوعات رئيسه اين بخش، از فقرات فقهيه جلد ١٠ ذكر مى‌شوند، كه عبارتند از: ١- مقدّمه، ٢- شروط شهادات، ٣- احكام مربوط به شهادات.

اول- مقدّمه:

شهادت به معناى گواهى دادن يكى از ادّله اثبات دعوى‌ است و امرى است انشائى، يعنى تحويل دادن و اداء نمودن آنچه كه فرد گواه در واقعه‌اى ديده و دانسته به حاكم شرع، و ايجاد اين معنى را شهادت گويند؛ پس اعمال كارشناسى، افتاء، و حكمِ حاكم و ... مشمول عنوان شهادت نمى‌باشند.

دوم- شروط شاهد:

١٨٦٠- شروط شخصى كه مى‌تواند شهادت بدهد عبارتند از: ١- عقل، ٢- بلوغ، ٣- حلال زاده بودن، ٤- ايمان، ٥- عدالت، ٦- شهادت از روى علم به واقعه و بطور جزم باشد، ٧- شهادتش قابل اطمينان باشد، ٨- متّهم نبودن، ٩- شهادت شاهدها بر يك چيز بدون تفاوت باشد.

١٨٦١- شاهد نبايد در شهادتش متّهم باشد، البته اتّهامى كه حاصل از چند سبب خاص باشد: ١- شهادت براى شاهد جلب نفع كند، ٢- شهادت براى شاهد دفع ضرر كند، ٣- شهادت عليه دشمن دنيوى، ٤- شهادت گدا، ٥- شهادت داوطلبانه.