منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٦١ - هفتم - قى كردن

٨٤٧- اگر روزه‌دار خبرى را با اعتقاد به اينكه راست است از قول خدا يا يكى از پيغمبران يا جانشينان آنها نقل كند و بعد بفهمد آن خبر دروغ بوده، روزه‌اش باطل نمى‌شود.

پنجم- رساندن غبار غليظ به حلق:

٨٤٨- رساندن غبار غليظ به حلق- مخرج خاء- روزه را باطل مى‌كند، چه غبار از چيزى باشد كه خوردن آن حلال است مثل آرد و چه از چيزى باشد كه خوردن آن حرام است مثل خاك، چه با جارو بلند شود يا با غير آن، مانند وزش باد؛ و بنابر احتياط واجب روزه‌دار نبايد غبارى را هم كه غليظ نيست به حلق برساند.

٨٤٩- احتياط لازم آن است كه روزه‌دار بخار غليظ و دود سيگار و تنباكو و ... را هم به حلق نرساند.

٨٥٠- اگر كسى فراموش كند روزه است و مواظبت نكند، يا بى‌اختيار غبار و مانند آن به حلق او برسد، روزه‌اش باطل نمى‌شود؛ ولى اگر ممكن است بايد آن را بيرون آورد.

حكم فرو بردن سر در آب:

منظور از سر تمام قسمتهاى بالاى گردن است.

٨٥١- بر روزه‌دار حرام است عمداً تمام سرش را در آب فرو برد- و لو موها و باقى بدنش از آب بيرون باشند- ولى روزه‌اش باطل نمى‌شود؛ اما اگر تمام بدن را در آب فرو برد و مقدارى از سرش بيرون باشد اشكال ندارد.

٨٥٢- اگر روزه‌دار نصف سرش را يك دفعه و نصف ديگر را دفعه ديگر در آب فرو برد اشكال ندارد.

ششم- اماله كردن با چيز روان:

٨٥٣- اماله كردن با چيز روان روزه را باطل مى‌كند، اگرچه از روى ناچارى و براى معالجه باشد؛ ولى استعمال شيافهايى كه براى معالجه به كار مى‌روند روزه را باطل نمى‌كند.

هفتم- قى كردن:

٨٥٤- هرگاه روزه‌دار عمداً قى كند- اگرچه به واسطه مرض و ... ناچار باشد- روزه‌اش باطل مى‌شود؛ ولى اگر سهواً يا بى‌اختيار قى كند اشكال ندارد.