منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٩٠ - دسته چهارم - محارم مصاهرهاى

بالا روند با او محرم مى‌شوند، اگرچه رضاعى باشند.

١٦٨٣- احوط در عقد صغيره بطور انقطاع براى محرميت اين است كه صغيره به سنّ استمتاع و تلذّذ رسيده باشد، مثلًا شش ساله يا بالاتر شده باشد يا مدت صيغه را زياد كنند تا مقدارى از زمان بلوغ او داخل در مدّت عقد انقطاع او شود، پس اگر كسى يك ساعت و دو ساعت دختر شيرخوارى را براى خود عقد موقت نمايد كه با مادرش محرم باشد، خالى از اشكال نيست- از جهت اشكال در صحت اين عقد- هرچند صحت اين عقد خالى از قوت نيست، پس اگر به اين نحوه صيغه خوانده باشند، يعنى يك ساعت يا دو ساعت سزاوار است احتياط ترك نشود كه هم آثار محرميّت و هم آثار عدم محرميّت را بر اين صيغه مترتب نمايند.

١٦٨٤- فردى كه بطور فضولى همسر براى او عقد كرده‌اند، چنانچه آن فرد اجازه دهد احكام مصاهره بر آن عقد مترتب مى‌شود و محرميّتهاى مصاهره‌اى مربوط به آن عقد وجود پيدا مى‌كنند و اگر اجازه ندهد، احكام مصاهره بر آن عقد مترتب نمى‌شود.

١٦٨٥- هرگاه زنى براى مردى عقد شود، پدر و پدر بزرگ آن مرد هرچه بالا روند، و پسر و نوه پسرى و دخترى آن مرد هرچه پايين روند- چه در موقع عقد باشند يا بعداً به دنيا آيند- به آن زن محرم هستند.

١٦٨٦- اگر زن از شوهر ديگرش- كه فوت كرده يا از او طلاق گرفته- دخترى داشته باشد شوهر بعديش مى‌تواند آن دختر را براى پسر خود كه از آن زن نيست عقد كند؛ و نيز اگر دخترى را براى پسر خود عقد كند مى‌تواند با مادر آن دختر ازدواج نمايد.

١٦٨٧- اگر كسى زنى را براى خود عقد كند و با او نزديكى نمايد، دختر و نوه دخترى و پسرى آن زن- هرچه پايين روند- به او محرم مى‌شوند، چه از يك شوهر باشند يا چند شوهر؛ چه هنگام عقد موجود باشند يا بعداً به دنيا بيايند.

١٦٨٨- هرگاه مردى زنى را براى خود عقد كند- هرچند با او نزديكى نكند- تا وقتى كه در عقد اوست نمى‌تواند با دختر او ازدواج كند؛ ولى اگر پيش از نزديكى او را طلاق دهد، مى‌تواند با دختر او ازدواج نمايد.

١٦٨٩- زوجه هر كدام از پدر و پدرِ پدر و پدرِ مادر- هرچه بالا روند- و زوجه پسر و پسرِ پسر