منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٣٧ - دوم - موجبات تعزير

تعزيرات‌

دو موضوع از موضوعات رئيسه اين بخش، از فقرات فقهيه جلد ١٠ ذكر مى‌شوند، كه عبارتند از: ١- مقدّمه، ٢- موجبات تعزير.

اول- مقدّمه:

تعزير در لغت به معناى تأديب است و به حسب شرع عقوبت يا اهانتى است متعلق به جماعتى كه گناهى مرتكب شده‌اند كه مستوجب حدّ نيست.

دوم- موجبات تعزير:

١٨٦٩- گناهانى كه در شرع مقدّس اسلام براى آنها حدّ معيّن نشده بلكه موجب تعزير مى‌باشند و شارع مقدّس مقدار تعزير آنها را معيّن فرموده است عبارتند از: ١- نزديكى با همسر خود در حال حيض، ٢- نزديكى با همسر در ماه رمضان در حالى كه خود و همسرش روزه دارند، ٣- اگر دو مرد يا مرد و زن بيگانه‌اى لخت و عريان در زير لحافى ديده شوند و دليلى هم براى اين عمل نباشد، ٤- اگر دو نفر زن اجنبى با يكديگر زير لحاف برهنه ديده شوند، ٥- كسى كه بكارت دخترى را كه زوجه يا مملوكه‌اش نيست با انگشت زائل كرده باشد. ١٨٧٠- تعيين تعزير در چند مورد- غير از موارد مذكور در فقره قبل- به اختيار قاضى است، و اين موارد عبارتند از: ١- وطى حيوانات، ٢- وطى انسان مرده، ٣- استمناء، ٤- ترك كردن‌