١٠٩٣- غناء عبارت است از حفظ تناسب فواصل صوت از پايين و بالا بردن با كشش و پيچش، كه مُطرِب، و موجب رقص و شادى يا خنده يا خواب مى‌باشد و يا باعث تأثير در روحيّه شنونده شده و موجب اندوه و گريه او مى‌گردد بگونه‌اى كه مناسب مجالس لهو و فسق و فجور باشد، كه ممكن است با لب و بينى و حلق و يا با هر ابزار ديگرى پديد آيد، هرچند تفسير غناء به مجلس مركب از خوانندگى و نوازندگى و ...، خالى از قوت نيست.

١٠٩٤- تعليم و تعلّم و خواندن و گوش دادن غنا حرام است.

١٠٩٥- خواندن و گوش دادن به آن غنائى كه زنان در عروسى‌ها مى‌خوانند استثناء شده، و حرام نمى‌باشد، به شرط اينكه مردهاى نامحرم صداى آنان را نشنوند، و مشتمل بر باطل هم نباشد؛ و بنابر احتياط واجب بايد به مجلس عروسى اكتفاء شود و در مجالس جشن ديگر جايز نيست.

١٠٩٦- موسيقى مُطرِب كه با نوازندگى توسط آلات و ابزار انجام مى‌شود بخشى از غناء است، و تعليم و تعلّم آن و نيز اجرت گرفتن براى انجام آن جائز نمى‌باشد.

١٠٩٧- اگر كسى شك كند كه سرود يا آهنگى غناء و عرفاً مناسب با مجالس فساد و از مصاديق كارهاى حرام است يا نه، لازم نيست از آن اجتناب نمايد؛ اگرچه احتياط به اجتناب خوب است.

١٠٩٨- آموزش محسّنات قرائت قرآن به بانوان توسط مردان نامحرم همراه با تكرار بانوان به گونه‌اى كه نامحرم آوازِ خواندن و تكرار آنها را بشنود جائز نيست؛ و خواندن قرآن به صورت ترتيل توسط بانوان به جهت يادگيرى و رفع اشكال در حضور مردان نامحرمى كه مربّى هستند و نيز اجراء برنامه‌هايى نظير تواشيح و جمع خوانى و تك خوانى در حضور مردان نامحرم، حرام است، و در اين موارد پرداخت و دريافت اجرت نيز جائز نمى‌باشد.

١٠٩٩- آموزش تئاتر و موسيقى به خانمها توسط مردان نامحرم جائز نيست، و تشكيل اين كلاسها و نيز شركت خانمها در اينگونه كلاسها حرام است، و دريافت و پرداخت اجرت براى اين كلاسها جائز نيست.

١١٠٠- هرگونه فيلمى كه در ساخت آن ضوابط شرعى اهمال شود و يا مفاسدى بر آن مترتّب باشد، ساختن، نمايش دادن، تماشاى آن و نيز پرداخت و دريافت اجرت براى ساخت و نمايش‌