منتخب فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٢٣ - اصناف زنان به لحاظ عده

شوهرش مى‌باشد- بايد عده نگهدارد، و ابتدا عدّه در وطى به شبهه بدون عقد از وقت فارغ شدن از وطى است؛ ولى اگر مرد به شبهه زن را عقد نموده باشد، عده او از وقت معلوم شدن حال است، و عدّه وطى به شبهه مانند عده طلاق به سه پاكى و سه ماه قمرى و وضع حمل است؛ و زنى كه بر او عده طلاق نيست، عده وطى به شبهه هم بر او نيست، مانند زن يائسه و زنى كه طلاق بائن داده شده به تفصيلى كه در عده طلاق بيان شد.

صنف ششم: زنى كه به عقد موقّت درآمده و مدت آن تمام شده يا شوهر مدت را بخشيده است، كه اگر نُه سال او تمام شده و به سن يائسگى هم نرسيده- يعنى بين سن نُه سالگى و يائسگى مى‌باشد- و شوهرش با او نزديكى كرده باشد، پس از آنكه مدّت عقد موقّت او به پايان رسيد يا شوهر مدّت را به او بخشيد، بايد به ترتيب زير عدّه نگهدارد:

الف- چنانچه حيض مى‌بيند، بنابر احتياط واجب به مقدار دو حيض كامل عده نگهدارد، بنابر اين اگر در اثناء حيض، شوهر مدّت را به او ببخشد يا مدّت منقضى شود، بقيّه حيض، از دو حيض حساب نمى‌شود.

ب- چنانچه حيض نمى‌بيند، بايد تا چهل و پنج روز عدّه نگهدارد.

ج- اگر حامله باشد پايان عده‌اش دنيا آمدن يا سقط شدن فرزند اوست.

صنف هفتم: زنى كه شوهرش در جبهه جنگ يا به علت ديگرى مفقودالاثر شود، كه براى زوجه در اين فرضيّه سه حالت متصور است:

اول: زن يقين كند شوهر او از دنيا رفته، كه بايد عدّه وفات نگهدارد و پس از عدّه مى‌تواند ازدواج نمايد.

دوم: يقين كند شوهرش زنده است، كه بايد صبر كند تا علم به وفات او يا طلاق خود پيدا كند، هرچند مدت طولانى شود؛ و نفقه‌اش را بايد از مال شوهر يا از مال كسى كه از طرف شوهر متصدى نفقه زوجه است يا اگر متبرّعى پيدا شود از مال او بدهند؛ و اگر هيچ يك از اينها وجود نداشته باشد و از محل ديگرى هم مخارج او تأمين نشود، حاكم شرع بايد طبق وظيفه‌اى كه دارد گره گشايى نمايد.

سوم: نداند شوهر زنده است يا نه، كه بايد صبر كند و انتظار بكشد تا علم به وفات او يا طلاق‌